پاسخ فرایندهای خردفیزیکی ابر و بارش به حضور هواویزها طی یک رویداد بارش همرفتی در جنوبغرب ایران
نویسندگان
1 گروه علوم غیرزیستی جوی و اقیانوسی، دانشکده علوم و فنون دریایی، دانشگاه هرمزگان، بندرعباس، ایران.
2 گروه علوم غیرزیستی جوی و اقیانوسی، دانشکده علوم و فنون دریایی، دانشگاه هرمزگان، بندرعباس، ایران.
doi
10.22059/jesphys.2024.346406.1007450چکیده
در این مطالعه یک رویداد بارش همرفتی، با استفاده از طرحواره خردفیزیکی حساس به هواویز در مدل WRF مورد بررسی قرار گرفت. دو شبیهسازی کنترلی و آلوده انجام شد. اختلاف بازتاب تابش خورشیدی به فضا توسط ابرها در آزمایش آلوده افزایش مییابد که نشان میدهد اولین اثر غیرمستقیم هواویزها نقش عمدهای در بودجه انرژی جو ایفا میکند. تأثیر غلظت هواویزها بر توسعه ابر در این شبیهسازی که دارای همگرایی بیشتر شار قائم رطوبت و سرعتهای باد بیشتر در منطقه موردمطالعه است، قابلتوجه است. باتوجه به همگرایی شار قائم رطوبت، بخارآب بیشتری برای میعانکردن روی ذرات هواویز وجود دارد و منجر به افزایش محتوای آب ابر میشود. چگالی عددی قطرک ابر در آزمایش آلوده در مقایسه با آزمایش کنترلی بیشتر است. افزایش مقدار یخ و برف که نشاندهنده بلندشدن بیشتر قطرات آب تا سطح انجماد است، میتواند بهدلیل همگرایی شار قائم رطوبت منفی باشد وکاهش محتوای آب ابر بهدلیل واگرایی رطوبت در این مناطق رخ داده است. اختلاف میزان بارش در دو آزمایش آلوده و کنترلی در بیشتر نقاط حوزه مقادیر مثبت را نشان میدهد که به این دلیل است که در جو مرطوب بخار آب به اندازه کافی برای میعان روی ذرات هواویز وجود دارد که موجب تشکیل قطرک های بزرگتر ابر میشود. در نتیجه، قطرکهای ابر برخوردهای مؤثرتری دارند و بارش افزایش مییابد.
