فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

باکتری­‌های محرک رشد گیاه (PGPR) با تعدیل بیان miRNA، بهبود ریشه و باعث تحمل خشکی می­شوند. جهت بررسی اثر توام miRNA و PGPR بر تحمل به خشکی لوبیای معمولی در یک آزمایش فاکتوریل کاملا تصادفی در سه تکرار، ژنوتیپ­های صدری و یاس در شرایط خشکی 30% و FC = 60% و PGPR (تلقیح با جدایه اول، دوم و مخلوط دو جدایه) به­همراه شاهد بررسی شدند. تنش خشکی پنج هفته پس از کاشت اعمال (به مدت 10 روز) شد و سپس از سه­ برگچه دوم و ریشه نمونه­گیری شد. نتایج نشان داد که PGPR­ها منجر به پایداری غشا، بهبود ریشه و... می­شوند. ­miRNA‌های دخیل در خشکی بر اساس همولوژی بین ­EST‌های NCBI و ­miRNA‌هایmiRBase  باBLASTn  شناسایی شدند. ­miRNA‌ها متعلق به خانواده‌­های miR408، miR5021، miR5565e و  miR9559هستند و در رشد، تحمل به تنش و ... نقش دارند. مشاهده شد که میزان بیان miR9559-3P در شرایط خشکی و تلقیح باکتری در گیاه حساس و متحمل به خشکی کاهش یافت. در حالت عدم تلقیح باکتری، میزان بیان miR9559-3P  در گیاه حساس بیشتر بود. احتمالا در گیاه حساس، miR9559-3P با نقش تنظیم کنندگی منفی و هدف قرار دادن درصد بیشتری از ژن­های هدف، باعث افزایش حساسیت به تنش شد، اما گیاه متحمل با یک نمایش تنظیمی خاص و کاهش بیان  miR9559-3باعث کاهش تخریب رونوشت­‌هایmiR9559-3P، بیان بیشتر ژن هدف و بهبود تحمل به تنش شد. با توجه به این­که PGPR­ها با تعدیل بیانmiRNA  منجر به تحمل خشکی و افزایش تولید گیاه می­‌شوند، استفاده از آن‌­ها به­‌عنوان کود زیستی یک روش جایگزین مناسب کود شیمیایی می­باشد.