ارزیابی برخی صفات فیزیولوژیک و بیوشیمیایی در گونههای وحشی و گندم حاوی ژنوم D تحت تنش کمآبی
نویسندگان
1 دانش آموخته دکتری گروه زراعت و اصلاح نباتات، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج، ایران
2 استاد گروه زراعت و اصلاح نباتات ، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران
3 استاد گروه زراعت و اصلاح نباتات ، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، ایران
4 استاد گروه زراعت و اصلاح نباتات ، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، ایران
doi
10.22059/ijfcs.2021.328612.654848چکیده
تنش کمآبی یکی از اصلیترین عوامل محیطی است که عملکرد گیاهان را در سراسر جهان محدود میکند و گندم یکی از مهمترین غلات و تأمینکننده نیاز تغذیهای بشر است. گیاه آژیلوپس یکی از گونههای وحشی متعلق به خانواده گندمیان است که میتواند بهعنوان یک ژرمپلاسم مناسب برای ژنهای مقاومت به انواع تنشهای زیستی و غیر زیستی در به نژادی گندم بهکار رود. به همین منظور در این آزمایش از سه گونه مختلف Aegilops tauschii، A. crasaa و A. cylindrica به همراه گندم، تحت دو شرایط نرمال (FC=90%) و تنش کمآبی (FC=25%) کشت شد و صفات مورفولوژیکی، فیزیولوژیکی، بیوشیمیایی و شاخصهای رشدی جهت ارزیابی تحمل به کمآبی اندازهگیری شد. نتایج ارزیابی نشان دادند که طول، عرض و مساحت برگ در گیاهان تحت تنش به شدت کاهش یافت و بیشترین تغییرات در رقم حساس "دریا" مشاهده شد. نتایج حاصل از بررسی فعالیت آنزیمهای پراکسیداز و کاتالاز نشان داد که با اعمال تنش کمآبی، میزان فعالیت این آنزیمها افزایش یافت، ولی فعالیت آنزیم آسکوربات پراکسیداز، پاسخهای متفاوتی در بین گونهها از خود نشان داد، بهطوریکه در گیاه گندم این آنزیم کاهش و در گونههای آژیلوپسها افزایش داشت. در شرایط تنش کمآبی، بین آنزیم کاتالاز و آسکوربات پراکسیداز همبستگی منفی مشاهده شد. در شاخصهای رشدی، کمترین کاهش زیستتوده تر و خشک به گونه A. cylindrica تعلق داشت. بر اساس تجزیه چندعاملی، گونههای A. cylindrica و A. crassa نسبت به گندم متحملتر بودند.