ارزیابی و اولویتبندی معیارهای توسعه بام سبز به روش بهترین-بدترین
نویسندگان
1 استادیار - دانشکده عمران و معماری. دانشگاه سجاد. مشهد. ایران
2 دانشجوی کارشناسی ارشد . دانشکده عمران و معماری. دانشگاه سجاد مشهد
doi
10.22065/jsce.2022.338362.2790چکیده
در سالهای اخیر، سطح فضای سبز در شهرهای بزرگ به دلیل افزایش تمایل به شهرنشینی و نیاز به ساخت مجتمعهای مسکونی رو به کاهش بوده است. به منظور رفع این معضل و ایجاد توسعه پایدار شهری، بام سبز به عنوان یکی از راههای مفید پیشنهاد شده است. بنابراین ضرورت دارد که توجه ویژهای به استفاده از آن گردد تا بتوان ایجاد امکانات و رفاه شهری را در کنار حفظ سلامت شهروندان شاهد باشیم . هدف این تحقیق ارزیابی و اولویتبندی معیارهای مؤثر در توسعه بام سبز بوده است. بدین جهت با بهرهجویی از مطالعات کتابخانهای و نظرات خبرگان، معیارها در سه گروه محیط زیستی، اقتصادی و اجتماعی و مشتمل بر سیزده زیرمعیار استخراج و طبقهبندی گردید. پس از بررسی و تایید روایی و پایایی و جمع آوری پرسشنامههای توزیع شده بین خبرگان، آنالیز دادهها به کمک روش بهترین-بدترین معرفی انجام شد. نتایج نشان داد که شاخص اقتصادی مقدم بر دو شاخص دیگر است. ثانیاً، مهمترین زیرمعیار در گروههای محیط زیستی، اقتصادی و اجتماعی به ترتیب افزایش کیفیت هوا و کاهش آلایندهها، افزایش عمر پوسته بام و ارتقای سلامت عمومی افراد بوده است. در نهایت، با در نظر گرفتن کل معیارها، افزایش عمر پوسته بام به عنوان نخستین و گسترش و تنوع زیستگاه جانداران به عنوان آخرین معیار رتبهبندی شدند.