تجزیهی ژنتیکی با روش میانگین نسلها و استفاده از روش مدل مخلوط در ژنوتیپهای ذرت تحت تنش کمآبی
نویسندگان
1 دانشآموخته دکتری اصلاح نباتات، گروه به نژادی و بیوتکنولوژی گیاهی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز- تبریز- ایران
2 استاد گروه به نژادی و بیوتکنولوژی گیاهی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز- تبریز- ایران
3 استاد گروه به نژادی و بیوتکنولوژی گیاهی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز- تبریز- ایران
doi
10.22059/ijfcs.2022.335109.654879چکیده
بررسی نحوه توارث صفات زراعی، نوع عمل ژنها و انتخاب روش اصلاحی مناسب در جهت دستیابی به حداکثر پتانسیل ژنوتیپهای اصلاحی از اهمیت بالایی برخوردار است. بهمنظور برآورد اجزای ژنتیکی صفات مورفولوژیکی مهم با تجزیه میانگین نسلها به کمک روش مدل مخلوط (Mixed Model)، چهار نسل پایه (F1، F2، BC1 و BC2) حاصل از تلاقی اینبرد لاینهای ذرت MO17 (متحمل به خشکی) و B73 (حساس به خشکی) تحت عامل تنش آبی در سه سطح (آبیاری نرمال، تنش ملایم و شدید کمآبی) در شرایط مزرعه در سالهای زراعی 1395 و 1396 مورد بررسی قرار گرفتند. نتایج نشان داد میزان هتروزیس نسبت به میانگین والدین در شرایط آبیاری نرمال برای صفات وزن تکدانه (112 درصد)، در تنش ملایم برای عملکرد دانه (59 درصد) و در تنش شدید برای صفت تعداد روز بین ظهور دانه گرده و رشتههای ابریشمی (59 درصد) به دست آمد. متوسط درجه غالبیت در آبیاری نرمال برای صفت وزن 100 دانه، در تنش ملایم برای صفت تعداد بلال در بوته و در تنش شدید برای صفات ارتفاع بوته با گل تاجی و تعداد برگ در بوته مثبت و بزرگتر از یک به دست آمد. همچنین در سه عامل تنش آبی باتوجهبه بیشتر بودن اثرهای غالبیت (اثرهای غالبیت برای عملکرد دانه در آبیاری نرمال 75، تنش ملایم 115 و تنش شدید 63 به دست آمد) و واریانس غالبیت در کنترل ژنتیکی عملکرد دانه و صفات مهم، تولید واریتههای هیبرید برای بهرهبرداری از این اثرها ضروری است.