چگونگی ارتباط تربیت غیررسمی با تربیت مدرسهای و چالشهای آن
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، گروه تعلیم و تربیت، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
2 دانشیار، علوم تربیتی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
3 استاد، گروه تعلیم و تربیت، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
4 استادیار، گروه فرهنگ و تربیت، دانشگاه امام صادق (ع)، تهران، ایران
doi
چکیده
پژوهش حاضر با هدف بررسی تجارب زیسته معلمان و مربیان در خصوص تعامل تربیت غیررسمی با تربیت مدرسهای و چالشهای آن با روش پدیدارشناسی انجام شده است. گردآوری دادهها در این پژوهش به صورت مصاحبه عمیق با 31 مدیر، معلم و مربی آموزش و پرورش استان فارس انجام شد که در آن افراد مورد مطالعه به شیوه هدفمند و با توجه به اصل نمونهگیری با حداکثر تنوع انتخاب شدند. برای تجزیه و تحلیل دادهها نیز از روش تحلیل مضمون استفاده شده است. نتایج پژوهش که در 3 مضمون فراگیر و 27 مضمون سازماندهنده دستهبندی شده است، حاکی از آن بود که خانواده و گروه دوستان و همسالان، مهمترین عوامل تربیت غیررسمی هستند که گاهی نقش تربیتی آنها بیش از مدرسه است. مدارس غیر دولتی از محیطهای تربیتی متنوعتری بهره میبرند و با نهادها و سازمانهای بیشتری تعامل دارند. از سوی دیگر نگرش مدیران مدارس، بودجه و حمایتهای قانونی از موانع جدی در برقراری ارتباط با نهادهای گوناگون خارج از مدرسه بود. در نهایت چالشهای پیشروش مدرسه در تعامل با سایر نهادهای تربیت غیررسمی ذیل سه دسته چالشهای شناختی، چالشهای مدیریتی و چالشهای قانونگذاری دستهبندی شدند.