بهبود برخی از ویژگی‌های بیوشیمیایی بادرنجبویه (Melissa officinalis L.) با فعالیت شبه فیتوهورمونی دود حاصل از گیاهان

نویسندگان

1 دانش‌آموخته دکتری، گروه مهندسی تولید و ژنتیک گیاهی، دانشکده علوم و مهندسی کشاورزی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران.

2 عضو هیات علمی گروه مهندسی تولید و ژنتیک گیاهی، دانشکده علوم و مهندسی کشاورزی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران.

3 عضو هیات علمی گروه مهندسی تولید و ژنتیک گیاهی، دانشکده علوم و مهندسی کشاورزی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران

4 عضو هیات علمی گروه مهندسی تولید و ژنتیک گیاهی، دانشکده علوم و مهندسی کشاورزی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران

doi
10.22059/ijfcs.2022.337941.654892
چکیده

به منظور بررسی اثر شبه فیتوهورمونی دود حاصل از گیاهان روی برخی صفات بیوشیمیایی گیاه بادرنجبویه آزمایشی به‌صورت اسپلیت­پلات در زمان بر پایه طرح بلوک‌های کامل تصادفی با سه تکرار در گلخانه تحقیقاتی پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه رازی در سال 1396 اجرا شد. در این آزمایش سطوح مختلف محلول‌پاشی برگی (شامل شاهد، دودآب با غلظت‌های 1:5000، 1:1000، 1:500 و 1:100 (v/v) و فیتوهورمون‌های سیتوکینین، اسید­جیبرلیک و اکسین هر یک با غلظت 50 میکرومولار) به‌عنوان عامل اصلی و دو چین برداشت به‌عنوان عامل فرعی در نظر گرفته شد. نتایج نشان داد که غلظت‌های مختلف دودآب و فیتوهورمون‌های رشد به طور معنی‌داری محتوای کلروفیل و کاروتنوئیدها، سرعت فتوسنتز، سرعت تعرق و هدایت روزنه‌ای و محتوای فنول کل را افزایش دادند، در حالی­که موجب کاهش تجمع کربوهیدرات‌های محلول و درصد نشت الکترولیت‌ها شدند. پارامترهای فلورسانس کلروفیل، محتوای آنتوسیانین‌ها، محتوای پروتئین‌های محلول و سرعت فعالیت آنزیم‌های آنتی‌اکسیدان تحت تاثیر معنی‌دار سطوح محلول‌پاشی قرار نگرفتند. به­طور کلی، این نتایج نشان می‌دهد که تیمار دود حاصل از گیاهان مشابه با فیتوهورمون‌های رشد پتانسیل زیادی برای بهبود کارایی بیوشیمیایی گیاه بادرنجبویه دارد و می‌تواند به عنوان یک آگروکمیکال طبیعی مطرح شود.