بهبود برخی از ویژگیهای بیوشیمیایی بادرنجبویه (Melissa officinalis L.) با فعالیت شبه فیتوهورمونی دود حاصل از گیاهان
نویسندگان
1 دانشآموخته دکتری، گروه مهندسی تولید و ژنتیک گیاهی، دانشکده علوم و مهندسی کشاورزی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران.
2 عضو هیات علمی گروه مهندسی تولید و ژنتیک گیاهی، دانشکده علوم و مهندسی کشاورزی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران.
3 عضو هیات علمی گروه مهندسی تولید و ژنتیک گیاهی، دانشکده علوم و مهندسی کشاورزی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران
4 عضو هیات علمی گروه مهندسی تولید و ژنتیک گیاهی، دانشکده علوم و مهندسی کشاورزی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران
doi
10.22059/ijfcs.2022.337941.654892چکیده
به منظور بررسی اثر شبه فیتوهورمونی دود حاصل از گیاهان روی برخی صفات بیوشیمیایی گیاه بادرنجبویه آزمایشی بهصورت اسپلیتپلات در زمان بر پایه طرح بلوکهای کامل تصادفی با سه تکرار در گلخانه تحقیقاتی پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه رازی در سال 1396 اجرا شد. در این آزمایش سطوح مختلف محلولپاشی برگی (شامل شاهد، دودآب با غلظتهای 1:5000، 1:1000، 1:500 و 1:100 (v/v) و فیتوهورمونهای سیتوکینین، اسیدجیبرلیک و اکسین هر یک با غلظت 50 میکرومولار) بهعنوان عامل اصلی و دو چین برداشت بهعنوان عامل فرعی در نظر گرفته شد. نتایج نشان داد که غلظتهای مختلف دودآب و فیتوهورمونهای رشد به طور معنیداری محتوای کلروفیل و کاروتنوئیدها، سرعت فتوسنتز، سرعت تعرق و هدایت روزنهای و محتوای فنول کل را افزایش دادند، در حالیکه موجب کاهش تجمع کربوهیدراتهای محلول و درصد نشت الکترولیتها شدند. پارامترهای فلورسانس کلروفیل، محتوای آنتوسیانینها، محتوای پروتئینهای محلول و سرعت فعالیت آنزیمهای آنتیاکسیدان تحت تاثیر معنیدار سطوح محلولپاشی قرار نگرفتند. بهطور کلی، این نتایج نشان میدهد که تیمار دود حاصل از گیاهان مشابه با فیتوهورمونهای رشد پتانسیل زیادی برای بهبود کارایی بیوشیمیایی گیاه بادرنجبویه دارد و میتواند به عنوان یک آگروکمیکال طبیعی مطرح شود.