فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

به‌منظور بررسی تعاملات بین­گیاهی ارزن (Panicum miliaceum L.) و سویا (Glycine max (L) Merrill) در کشت مخلوط، آزمایشی طی دو سال زراعی (1396-1397 و 1398-1397) و به­صورت طرح بلوک کامل تصادفی با چهار تکرار در مزرعه تحقیقاتی دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری اجرا شد. تیمارهای آزمایش شامل نسبت­های کشت 0:100، 25:75، 50:50، 75:25 و 100:0 (به ترتیب ارزن-سویا) بودند. نتایج نشان داد کارایی مصرف نور در کشت مخلوط بیشتر از کشت خالص ارزن بود و با افزایش سهم کشت سویا در کشت مخلوط کارایی مصرف نور ارزن به­شدت کاهش یافت. به‌نحوی‌که در مرحله 105 روز پس از کاشت کارایی مصرف نور ارزن در نسبت 75:25 به­ترتیب 74/47 و 41/29 درصد کمتر از مقادیر قابل پیش­بینی بود. همچنین بیشترین نسبت کلروفیل a/b در گیاه ارزن و سویا متعلق به نسبت 25:75 در مرحله 90 روز پس از کاشت بودند. بیشترین میزان شاخص برابری زمین (23/1) متعلق به نسبت 25:75 بود. شاخص افت عملکرد واقعی ارزن نیز فقط در نسبت 25:75 مثبت (01/2) بود؛ لذا افزایش کارایی مصرف نور در کشت مخلوط و بهبود عملکرد دانه ارزن به‌عنوان گونه غالب نقش مهمی در افزایش 23 درصدی عملکرد دانه در نسبت 25:75 داشت.