پیشبینی چندسالانه بارش و دمای ایران و کشورهای همسایه در دوره 2026-2022 با استفاده از مدلهای پیشبینی دههای DCPP
نویسندگان
1 پژوهشگاه هواشناسی و علوم جو، پژوهشکده اقلیمشناسی، مشهد، ایران.
2 پژوهشگاه هواشناسی و علوم جو، پژوهشکده اقلیمشناسی، مشهد، ایران.
3 پژوهشگاه هواشناسی و علوم جو، پژوهشکده اقلیمشناسی، مشهد، ایران.
4 پژوهشگاه هواشناسی و علوم جو، پژوهشکده اقلیمشناسی، مشهد، ایران.
5 پژوهشگاه هواشناسی و علوم جو، پژوهشکده اقلیمشناسی، مشهد، ایران.
6 پژوهشگاه هواشناسی و علوم جو، پژوهشکده اقلیمشناسی، مشهد، ایران.
7 پژوهشگاه هواشناسی و علوم جو، پژوهشکده اقلیمشناسی، مشهد، ایران.
8 پژوهشگاه هواشناسی و علوم جو، پژوهشکده اقلیمشناسی، مشهد، ایران.
9 پژوهشگاه هواشناسی و علوم جو، پژوهشکده اقلیمشناسی، مشهد، ایران.
doi
10.22059/jesphys.2023.356693.1007510چکیده
در مطالعه حاضر پیشبینی سالانه بارش و دمای هوای ایران و کشورهای غرب آسیا در بازه زمانی سالهای 2022 تا 2026 با استفاده از تصحیح برونداد سه مدل پیشبینی دههای شامل MPI-ESM1.2-LR، MIROC6 و CNRM-ESM2-1 انجام شده است. تصحیح اریبی بر مبنای شیوهنامه استاندارد کارگروه WCRP سازمان جهانی هواشناسی انجام شد. نتایج نشان داد که میانگین بارش ایران در پنج سال آینده (2022-2026) بیش از نرمال نخواهد بود و محتملترین سالهای با بارش کمتر از نرمال سالهای 2022 و 2025 و نرمال سال 2023 است. با توجه به پیشبینیپذیری بالای انسو و تأثیر آن بر افزایش بارش ایران، وقوع النینو در سال 2023 میتواند تأییدی بر پیشبینی بارش نرمال در سال 2023 باشد. انتظار میرود در 5 سال آینده میانگین دمای کشور بیشتر از نرمال باشد و حداقل بیهنجاری مورد انتظار دما در محدوده 5/0-0 درجه سلسیوس پیشبینی میشود. بیشترین افزایش دما در سالهای 2022 و 2026 در نیمه غربی و شمالشرق کشور رخ میدهد. در مدت یادشده بارش غرب آسیا به ویژه مناطق همجوار با پهنههای آبی دریای عرب و دریای سرخ بیشتر از نرمال و سایر کشورها در محدوده نرمال برآورد میشود. میانگین دمای هوا در غرب آسیا بین 3/0 تا 2/1 درجه سلسیوس بیشتر از نرمال برآورد شد.
