نسبت «دین» با «معنای زندگی» و «آلام وجودی» از نگاه ویلیام جیمز
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد گروه فلسفه، دانشگاه علوم و تحقیقات واحد تهران، تهران، ایران
2 استادیار گروه حکمت و ادیان، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
doi
10.22059/jpht.2019.283319.1005671چکیده
در این مقاله، با رویکردی توصیفی - تحلیلی، به بررسی نسبت دین با معنای زندگی و آلام وجودی از نگاه ویلیام جیمز پرداختهایم. از اینرو، مقاله از دو بخش تشکیل شده است: بخش نخست را به توصیف نگرش جیمز به دین و نسبت آن با معنای زندگی و آلام وجودی اختصاص دادهایم و در بخش دوم کوشیدهایم تا آرای جیمز دربارۀ دین و نسبت آن با معنای زندگی و آلام وجودی را تحلیل و نقد کنیم. از نگاه جیمز، گوهر دین، در واقع، تجربههایی شخصی هستند که از سنخ احساساتند و آموزهها و شعائر دینی روبنای دین بهشمار میروند. به عقیدۀ او، ارتباط شخصی با امر الوهی موجب امنیت خاطر و کاهشِ اضطراب مرگ و، بهتبع آن، معناداری زندگی میشود. در نقد آرای جیمز، تصور او از زندگی معنادار و آلام وجودی و ارتباط آن با دین را بررسی و پارهای از اشکالاتش را بیان کردهایم.
