فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

در حوزۀ روانشناسی، پدیدۀ آندوفازی از جایگاه ویژه‌ای برخوردار است. آندوفازی شکل خاصی از تجلی زبان انسان است که فقط برای گوینده قابل شنیدن است و به همین دلیل به عناوینی همچون زبان درونی، نیز اطلاق می‌شود. بدون­شک جست­وجوی ردپای آندوفازی در حوزۀ ادبیات کمی دشوار به نظر می‌رسد. زبان‌شناسان نیز همواره در تلاش هستند تا بتوانند چگونگی بازنمایی گفتارِ ذهنی را در ادبیات رمزگشایی کنند. این روش نه­تنها به عمق شخصیت‌پردازی کمک می‌کند، بلکه ابزاری است برای بیان تناقضات و پیچیدگی‌های انسانی. آندوفازی می‌تواند به شکلی مؤثر، تنش‌های درونی و دیالوگ‌های ذهنی را به تصویر بکشد و به خواننده امکان دهد تا با دغدغه‌ها و چالش‌های شخصیت‌ها درگیر شود. در این پژوهش برآنیم تا با بررسی آندوفازی در کتاب سنگی برگوری جلال آل­احمد براساس آرای ژرژ سن-پل به چگونگی بازنمایی گفتار درونی در قالب قراردادهای نوشتاری بپردازیم تا دریابیم که تصویر ذهنی نویسنده به چه صورت در متن بازتولید شده است. بدین منظور زبان درونی آل­احمد را با در نظر گرفتن نمود تصاویر ذهنی وی تحلیل و بررسی می‌کنیم. نتایج حاصل از پژوهش بیانگر آن است که آندوفازی نزد این نویسنده بیشتر به­صورت تصویر دیداری نمود می‌کند.