تأثیر تراکم‏های مختلف کاشت بر عملکرد، اجزای عملکرد و درصد پروتئین دو رقم سورگوم دانه‏ ای در استان البرز

نویسندگان

1 دانشیار دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان. ایران.

2 استادیار گروه علوم کشاورزی، دانشگاه پیام نور، تهران

3 دانشجو آموخته دکتری زراعت دانشگاه تربیت مدرس. ایران

4 دانش آموخته فیزیولوژی گیاهان زراعی دانشگاه صنعتی شاهرود. ایران.

5 گروه زراعت دانشکده کشاورزی دانشگاه تربیت مدرس

doi
10.22059/ijfcs.2021.328758.654847
چکیده

به‌منظور بررسی اثر تراکم بوته بر عملکرد و اجزای عملکرد دو رقم سورگوم دانه ‎ای ،آزمایشی در سال 1388 در شمال غربی کرج اجرا شد. در این آزمایش، دو رقم (پیام و کیمیا) و چهار سطح تراکم گیاهی (100، 150، 200 و 250 هزار بوته در هکتار) به ‎صورت فاکتوریل و در قالب طرح بلوک‎های کامل تصادفی در چهار تکرار مورد ارزیابی قرار گرفت. نتایج مقایسه میانگین نشان داد که بالاترین عملکرد زیستی، عملکرد دانه و پروتئین در واحد سطح، درصد پروتئین، عملکرد دانه در بوته و تعداد دانه در پانیکول، در رقم کیمیا و بالاترین وزن هزار دانه، در رقم پیام مشاهده شد. افزایش تراکم منجر به افزایش عملکرد دانه، پروتئین وزیستی و تعداد پانیکول در مترمربع شد؛ به ‎طوری‎که بیشترین عملکرد دانه و پروتئین به‌ترتیب با میانگین 01/7924 و 17/913 کیلوگرم در هکتار، در تراکم کاشت 250 هزار بوته در هکتار به‌دست آمد. افزایش تراکم باعث کاهش تعداد دانه در پانیکول و وزن هزار دانه شد، ولی روی درصد پروتئین تأثیری نداشت. بر اساس نتایج این آزمایش، برای دستیابی به بیشینه عملکرد و پروتئین دانه، ارقام کیمیا و پیام با تراکم 250 هزار بوته در هکتار قابل توصیه است.