بررسی فضای زندان در حبسیههای خاقانی براساس نظریۀ هانری لوفور
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات، دانشگاه الزهرا، تهران، ایران.
2 دانشیارگروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات، دانشگاه الزهرا، تهران، ایران
doi
10.22124/naqd.2024.27667.2586چکیده
مسئلۀ اساسی در پژوهش حاضر، نحوۀ بازنمایی فضای زندان در حبسیههای خاقانی است که با هدف شناخت رابطۀ دیالکیتک سهگانۀ فضای ادراکشده، فضای تصورشده، و فضای زیستشده براساس نظریۀ تولید فضای هانری لوفور انجام شده است. روش تحقیق توصیفی- تحلیلی و بر مبنای اسناد کتابخانهای است و یافتهها نشان میدهد که در فضای ادراکشده که مبتنی بر سنت پدیدارشناسی و دیدگاه انتقادی است، شاعر با مواجهۀ تنانه به درک جدیدی از فضای مادی زندان رسیده، سازوکار پنهان قدرت را باز میشناساند. در فضای تصورشده که مبتنی بر دانش نهادینهشده از سوی گفتمان قدرت است، شاعر بهمثابه سوژه به شناختی از فضا میرسد که حاصل اندیشۀ جبری است. همچنین دسترسی گروههای مختلف به قدرت و نقش آنها در حبس خاقانی آشکار میشود. در فضای زیستشده که مبتنی بر مقاومتی پنهان دربرابر گفتمان قدرت است، شاعر به کمک تخیّل خود و با تکیه بر جهان ممکنات و همچنین با بهرهگیری از تعابیر شاعرانه فضایی متفاوت خلق میکند که نسبت مادی با فضای حقیقی زندان ندارد، بلکه صرفاً معنایی آرمانی به آن اضافه میکند. نتایج پژوهش حاکی از آن است فضای مادی زندان، گفتمان قدرت و شاعر زندانی بهمثابه سوژۀ کنشگر در شکلگیری فضای زندان در حبسیههای خاقانی نقش دارند.