واکنش مورفولوژیک و عملکرد کمی نعناع فلفلی و گوار به نسبتهای کشت مخلوط همزمان و تأخیری
نویسندگان
1 دانشیار، گروه مهندسی تولید و ژنتیک گیاهی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان، ملاثانی، ایران
2 گروه مهندسی تولید و ژنتیک گیاهی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان، ملاثانی، ایران
3 استادیار، گروه مهندسی تولید و ژنتیک گیاهی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان، ملاثانی، ایران
4 استادیار، گروه مهندسی تولید و ژنتیک گیاهی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان، ملاثانی، ایران
doi
10.22059/ijfcs.2021.313800.654774چکیده
این پژوهش با هدف ارزیابی ویژگیهای ریخت شناسی و عملکرد نعناع فلفلی و گوار، تحت تأثیر نسبت های کشت مخلوط همزمان و تأخیری در سال زراعی 1397-1396 و در دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان بهصورت فاکتوریل و در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی با چهار تکرار اجرا شد. تیمارهای آزمایش شامل زمان کاشت در دو سطح کشت همزمان و تاخیری (کشت گوار 45 روز بعد از نعناع فلفلی) و نسبت کشت در پنج سطح کشت خالص نعناعفلفلی، کشـت خـالص گوار، 50 درصد نعناعفلفلی + 50 درصد گوار، 25 درصد گوار + 75 درصد نعناع فلفلی و 25 درصد نعناعفلفلی + 75 درصد گوار بودند. نتایج نشان داد که بیشترین ارتفاع، تعداد شاخه فرعی و برگ گوار از کشت خالص آن و نسبت 75 درصد گوار + 25 درصد نعناع فلفلی در کاشت همزمان بهدست آمد. عملکرد علوفه گوار در تک کشتی و نسبت 75 درصد گوار + 25 درصد نعناع فلفلی و کاشت همزمان بیشتر بود. بیشرین تعداد برگ نعناع فلفلی در کشت خالص به میزان 311 برگ مشاهده شد و بهترین تیمار از نظر عملکرد ماده خشک نعناع فلفلی (637 کیلوگرم در هکتار) کشت خالص بود. در نهایت نتایج این آزمایش نشانداد که از نظر ویژگیهای گوار، کشت خالص و 75 درصد گوار + 25 درصد نعناع فلفلی در شرایط کاشت همزمان و از نظر صفات نعناع فلفلی، کشت خالص و نسبت 75 درصد نعناعفلفلی+ 25 درصد گوار در شرایط کشت تأخیری بهترین تیمارها بودند. با توجه به اثرات مطلوب اضافه کردن یک گونه جدید به اکوسیستم زراعی، میتوان کشت مخلوط این گیاهان را پیشنهاد کرد.