فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

بتن به‌عنوان یکی از پرمصرف‌ترین مصالح ساختمانی در جهان، با وجود کاربرد گسترده‌اش در صنعت ساخت‌وساز، دارای برخی محدودیت‌ها از جمله مقاومت کششی پایین است که کاربرد آن را در شرایط تحت کشش و خمش محدود می‌سازد. برای بهبود این ویژگی، استفاده از الیاف تقویت‌کننده در ترکیب بتن به‌طور گسترده‌ای مورد توجه قرار گرفته است. این مقاله به بررسی تأثیر انواع مختلف الیاف از جمله فولادی، پلی‌پروپیلن و دیگر الیاف در بهبود خواص مکانیکی بتن می‌پردازد. نتایج نشان می‌دهند که افزودن الیاف فولادی باعث افزایش مقاومت کششی و ضربه‌ای بتن، بهبود ویژگی‌های خمشی و فشاری و کاهش ترک‌خوردگی در آن می‌شود. همچنین، استفاده از الیاف پلی‌پروپیلن در ترکیب بتن هیبریدی باعث بهبود رفتار بتن پس از ترک خوردگی و افزایش مقاومت در برابر ضربه می‌گردد. با این حال، دماهای بالا می‌توانند باعث کاهش ویژگی‌های مکانیکی بتن شوند که ترکیب الیاف فولادی و پلی‌پروپیلن در این شرایط می‌تواند به افزایش مقاومت بتن در برابر حرارت کمک کند. در نهایت، استفاده از مواد پوزولانی مانند میکروسیلیس به همراه الیاف می‌تواند دوام و مقاومت بتن را به‌ویژه در دماهای بالا افزایش دهد. این نتایج نشان می‌دهند که افزودن الیاف به بتن می‌تواند به یک راهکار مؤثر برای بهبود ویژگی‌های مکانیکی و دوام بتن در شرایط مختلف تبدیل شود.