عمل آوری داخلی بتن های خودتراکم با استفاده از پلیمرهای سوپرجاذب بر پایه سدیم و پتاسیم

نویسندگان

1 دانشیار, دانشکده عمران، دانشگاه علم و فرهنگ، تهران، ایران

2 استادیار، دانشکده عمران، دانشگاه علم و فرهنگ، تهران، ایران

3 دانشجوی دکتری سازه، دانشکده عمران، دانشگاه علم و فرهنگ، تهران، ایران

doi
10.22065/jsce.2022.343115.2817
چکیده

یکی از پارامترهای تاثیرگذار در مقاومت نهایی و دوام بتن‌های خودتراکم، عمل‌آوری پس از ساخت می‌باشد. عمل‌آوری با استفاده از آب-رسانی و پوشش‌های حافظ رطوبت به صورت خارجی و سطحی، با در نظر داشتن محدودیت‌ این روش‌ها، به طور معمول مورد استفاده قرار می‌گیرند. عمل‌آوری داخلی به عنوان یکی از مباحث اساسی، در اجرای سازه‌های بتن‌آرمه و بتن حجیم، با محدودیت‌های بسیار کمتر به خصوص در بتن‌های ویژه و با مقاومت‌های بالا مطرح می‌باشد. بررسی تاثیر عمل‌آوری داخلی بتن خودتراکم با استفاده از پلیمرهای سوپرجاذب، بر روی مشخصات مکانیکی و دوام بتن، هدف این تحقیق می‌باشد. پلیمرهای سوپرجاذب مقداری از آب را به خود جذب کرده و طی فرآیند هیدراسیون به تدریج آن را آزاد می‌نمایند. با استفاده از این روش، فرآیند عمل‌آوری، نه تنها در سطح بلکه در عمق المانهای بتنی نیز به نحو موثرتری انجام می‌شود. دو نوع پودر پلیمر سوپرجاذب برپایه سدیم و پتاسیم با دو مقدار مختلف در این تحقیق مورد استفاده قرار گرفته است. نمونه‌های بتن در سنین 7 و 28 روز تحت آزمایش‌های مقاومت فشاری، مقاومت الکتریکی، نفوذپذیری آب، چرخه ذوب-یخبندان و آزمایش‌های بررسی ریزساختار از جمله SEM،XRD وXRF قرار گرفتند. مقاومت فشاری نمونه‌ها با عمل‌آوری داخلی نسبت به نمونه‌های شاهد به میزان 11.4% افزایش داشته است. از منظر پارامترهای دوام نیز نمونه-ها با عمل‌آوری داخلی، کاهشی بیش از 100% در میزان نفوذپذیری آب و 16.7% بهبود در مقاومت الکتریکی نشان می‌دهند. با بررسی نتایج آزمایش‌های ریزساختار، بهبود تکامل فرآیند هیدراسیون به میزان حداقل 2.4% و حداکثر 8.3% در اثر عمل‌آوری داخلی مشاهده گردید.