فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

روش‌ای ترکیبی برای تعیین عمق موهو در نبود نقاط لرزه‌ای با چگالی و پوشش مناسب عمدتاً در مطالعات ژئوفیزیک، ژئودزی مورد استفاده قرار می‌گیرد. در میان این روش‌ها می‌توان به روش پارکر-اولدنبرگ و ونینگ ماینتز مورتس اشاره کرد. با هدف بهبود مدل­های موجود عمق موهو در پهنه فرورانشی مکران به‌عنوان یک منطقه با زمین‌‌ساخت پیچیده، دو مدل مختلف به نام‌های BC و SC با روش ترکیبی ثقلی- لرزه‌ای توسعه داده شد. داده‌های جهانی(CRUST1.0)  و مدل ونینگ ماینز موریتس VMM (Vening Meinesz-Mortiz) به‌ترتیب به‌عنوان داده‌های لرزه‌ای و گرانشی، به روشی مناسب و با دو رویکرد فیلتر و ترکیب طیفی و استفاده از سرشکنی کمترین‌مربعات مورد استفاده قرار گرفته است. مدل‌های به‌دست آمده دارای وضوح '5×'5 درجه معادل شبکه‌ای با ابعاد حدود 9×9 کیلومتر هستند. دقت موهو به‌دست آمده با چهار مدل مختلف منطقه‌ای و محلی ارزیابی شد. RMS نتایج به‌دست آمده به‌ترتیب 92/2، 75/1، 85/4 و 27/1 کیلومتر برای مدل BC و41/2، 41/0، 48/4 و 04/3 کیلومتر برای مدل SC است. مدل عمق موهو به‌دست آمده برای مکران غربی در ایران و اطراف آن به میزان قابل ملاحظه‌ای وضوح، دقت و قدرت تفکیک مدل‌های عمق موهو را در منطقه مورد مطالعه بهبود داده است.