بررسی الگوهای فعالیت-سفر روزانه دانشجویان ساکن در خوابگاه (مطالعه موردی دانشجویان دانشگاه بینالمللی امام خمینی(ره))
نویسندگان
1 ﮐﺎرﺷﻨﺎس ارﺷﺪ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪرﯾﺰی ﺣﻤﻞوﻧﻘﻞ، داﻧﺸﮑﺪه ﻓﻨﯽ و ﻣﻬﻨﺪﺳﯽ داﻧﺸﮕﺎه ﺑﯿﻦاﻟﻤﻠﻠﯽ اﻣﺎم خمینی (ره)، ﻗﺰوﯾﻦ، اﯾﺮان
2 استادیار دانشگاه بین المللی امام خمینی قزوین (ره)
3 عضو هیئت علمی دانشگاه بین المللی امام خمینی(ره)
doi
10.22119/jte.2019.96604چکیده
امروزه مهندسین حملونقل برای ارزیابی دقیق تر تاثیر سیاستگذاریهای مختلف بر روی رفتار سفر افراد، از مدلهای رفتاری بهروزتری مانند مدل الگوی فعالیت-سفر استفاده میکنند. این مدل سعی در بیان واقعگرایانهتری از الگوهای مختلف تقاضای سفر افراد در طی روز و شناسایی عوامل تاثیرگذار در ایجاد این الگو ها دارد و با استفاده از آن می توان، تقاضای سفر افراد را تحت سناریوهای مختلف، پیشبینی و کنترل کرد، اما تاکنون اکثر این نوع مطالعات، بر روی افراد و خانوادههای مناطق مسکونی صورت گرفته است و توجه کمتری به تولیدکنندههای خاص سفر همچون خوابگاههای دانشجویی و... به عنوان برآورد کنندههای ماتریس مکمل تقاضای سفر شهری شده است. از این رو، در این پژوهش با استفاده ازپرسشنامههایی که از دانشجویان ساکن در خوابگاههای دانشگاه بینالمللی امام خمینی(ره) واقع در شهر قزوین جمعآوری شده است، مدل فعالیت-سفر روزانهی دانشجویان خوابگاهی، برای درک بهتر عوامل تاثیرگذار بر روی تصمیمگیریهای فعالیت-سفر روزانهیشان ساخته شد. نتایج حاصل از این پژوهش نیز نشان میدهد که الگوی فعالیت-سفر دانشجویان علاوه بر اینکه رفتاری (تابعی از ویژگی های فردی) است، تابعی از برنامه کلاسی، فعالیتهای دوستان-هماتاقیان و فعالیتهای انجامشده فرد در هنگام حضور در خوابگاه نیز است. برای مثال، ترم آخری بودن، متاهل بودن ویا کلاس درس داشتن پاسخ دهنده در طی روز به ترتیب باعث کاهش 4/3، 8/3، 3/10 درصدی احتمال انتخاب الگوی ماندن در خوابگاه در تمام روز برای آن فرد می شود، درصورتی که زن بودن، داشتن امتحان یا تحویل پروژه ای مهم در طی روزهای آتی هفته ویا انجام برخی از فعالیتهای گذران زندگی پاسخ دهنده توسط دوستانش در بیرون از خوابگاه، به ترتیب باعث افزایش 8/5، 7/1 و 6/21 درصدی احتمال انتخاب این الگوی بدون سفر برای آن فرد میشود.