اثر محلولپاشی پتاسیم سیلیکات، کلسیم کلراید و نانوسیلیس بر عملکرد، اجزای عملکرد، رنگیزههای فتوسنتزی و پرولین ذرت شیرین تحت رژیمهای آبیاری
نویسندگان
1 استاد گروه زراعت دانشکده کشاورزی دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
2 دانشیار گروه زراعت دانشکده کشاورزی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
3 دانشآموخته کارشناسی ارشد گروه زراعت دانشکده کشاورزی دانشگاه تربیت مدرس
4 دانش آموخته گروه زراعت دانشکده کشاورزی دانشگاه تربیت مدرس
doi
10.22059/ijfcs.2021.284502.654624چکیده
بهمنظور بررسی محلولپاشی پتاسیم سیلیکات، کلسیم کلراید و نانو سیلیس بر عملکرد، اجزای عملکرد و برخی صفات فیزیولوژیکی ذرت شیرین تحت رژیمهای آبیاری، آزمایشی بهصورت کرتهای خرد شده و در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی با سه تکرار در سال زراعی 1396 انجام شد. تیمارهای آزمایش شامل رژیم آبیاری در سه سطح آبیاری مطلوب، کمآبیاری متوسط و کمآبیاری شدید، بهترتیب آبیاری بعد از تخلیه 35، 55 و 75 درصد آب قابل استفاده در منطقه ریشه بهعنوان عامل اصلی و محلولپاشی پتاسیم سیلیکات یک و دو در هزار لیتر آب، نانوسیلیس یک در هزار لیتر آب، کلسیم کلراید یک و دو در هزار لیتر آب، محلولپاشی آب خالص و بدون محلولپاشی بهعنوان عامل فرعی بودند. نتایج نشان داد که بیشترین عملکردهای دانه ( kg ha-16588)، زیستی (kg ha-136050) و علوفه خشک ( kg ha-130417) از اثر اصلی محلولپاشی پتاسیم سیلیکات با غلظت یک در هزار لیتر آب بهدست آمد. در شرایط کمبود آب، کاربرد پتاسیم سیلیکات توانست میزان عملکرد دانه را بهطور معنیداری افزایش دهد، بهطوریکه پتاسیم سیلیکات در شرایط آبیاری مطلوب، کمآبیاری متوسط و شدید، بهترتیب هفت، 25 و 49 درصد عملکرد دانه را نسبت عدم محلولپاشی افزایش داد. این میزان افزایش در شرایط رژیم آبیاری شدید برای کلسیم کلراید و نانوسیلیس، بهترتیب %22/9- و %82/9 نسبت به شاهد بودند. بنابراین با توجه به نتایج این پژوهش میتوان بیان کرد که محلولپاشی پتاسیم سیلیکات، از کارایی بیشتری در شرایط کمآبیاری در ذرت شرین برخودار بود.