مقایسه توانایی برنامه ریزی- سازماندهی و انعطاف پذیری شناختی در دانش آموزان با و بدون اختلال یادگیری خاص

نویسندگان

1 استاد گروه روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی

2 کارشناس ارشد روانشناسی بالینی دانشگاه محقق اردبیلی

3 دانشیار گروه روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی

4 کارشناس ارشد روانشناسی عمومی

doi
10.22084/j.psychogy.2017.11519.1427
چکیده

هدف: پژوهش حاضر با هدف مقایسه توانایی برنامه ­ریزی- سازماندهی و انعطاف­ پذیری شناختی در دانش ­آموزان با و بدون اختلال یادگیری خاص انجام شده است. روش: این پژوهش یک مطالعه توصیفی از نوع علی-مقایسه ­ای است. جامعه آماری آن شامل کلیه دانش­آموزان پسر سوم تا ششم ابتدایی (سنین 9 تا 12 سال) با و بدون اختلال یادگیری خاص در مرکز اختلال یادگیری ناحیه 1 شهر اردبیل بودند. بر این اساس 45 نفر از دانش ­آموزان (15 نفر با اختلال خواندن، 15 نفر اختلال نوشتن و 15 نفر با اختلال ریاضی) که در سال تحصیلی 94-1393 مشغول به تحصیل بودند به صورت کل شماری انتخاب و با 20 نفر از گروه بهنجار مقایسه شدند. برای جمع ­آوری داده ­ها از مقیاس ­های مشکلات یادگیری کلورادو، آزمون برج لندن و آزمون شکل‌گیری مفهوم ویگوتسکی استفاده شد و داده­ ها با استفاده از تحلیل واریانس چند متغیری (مانوا) تحلیل شدند. یافته­ ها: نتایج نشان داد که دانش­آموزان دارای اختلال یادگیری خاص (اختلال خواندن، نوشتن، ریاضی) نسبت به دانش ­آمـوزان بهنجار عملکرد ضعیف ­تری در آزمـون­ های برنامـه­ ریزی- سازماندهی و انعطاف‌پذیری شناختی داشتند (05/0p<). نتیجه­گیری: بنابراین تشخیص سریع دانش ­آموزان دارای نقص در کارکردهای اجرایی و انجام مداخلات زود هنگام می­تواند در پیشگیری و درمان اختلالات یادگیری خاص تأثیرگذار باشد.