رابطۀ نفس و بدن و تأثیر آن بر جاودانگی از دیدگاه ابنسینا و توماس آکوئینی
نویسندگان
1 دانشیار، پردیس فارابی، دانشگاه تهران، قم، ایران
2 دانشجوی کارشناسی ارشد فلسفۀ دین، پردیس فارابی، دانشگاه تهران، قم، ایران
doi
10.22059/jpht.2019.240537.1005499چکیده
مسئلۀ جاودانگی نفس در فلسفۀ ابنسینا و توماس آکوئیناس دو نظریۀ جداگانه است، اما در زوایایی اشتراک دارد. ابنسینا در تکمیل مبتکرانۀ علمالنفس معلم اول، قید کمال را در تعریف نفس وارد و به جای صورت نشاند تا از تجرد نفس سخن گوید و در تبیین رابطۀ نفس و بدن بر شأن تدبیری نفس پای فشرد و نه بر اتحاد ذاتی و جوهری بین آن دو. توماس با پیروی از آموزۀ سینوی جاودانگی نفس، صورت بودن نفس برای بدن را چنان تقریر کرد که ترکیبی از آموزۀ ارسطویی و دیدگاه ابنسینا باشد، ولی در تبیین نحوۀ ارتباط نفس جاودانه با بدن میرا، نظریۀ روشنی ارائه نکرد که رابطۀ ذاتی و در عین حال گسستپذیر نفس با بدن را نشان دهد.
