تأثیر تیمار محلولپاشی عناصر ریزمغذی و تراکم کاشت بر عملکرد و اجزای عملکرد ارقام لوبیا قرمز (Phaseolus vulgaris L.) در کرج
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری زراعت دانشگاه صنعتی اصفهان
2 دانشجو دکتری گروه زراعت و اصلاح نباتات دانشکده کشاورزی دانشگاه تهران
3 دانشجو دکتری گروه زراعت و اصلاح نباتات دانشکده کشاورزی دانشگاه تهران
4 دانشجو دکتری گروه زراعت و اصلاح نباتات دانشکده کشاورزی دانشگاه تهران
5 استاد گروه زراعت و اصلاح نباتات دانشکده کشاورزی دانشگاه تهران
doi
10.22059/ijfcs.2021.312765.654769چکیده
بهمنظور بررسی تأثیر محلولپاشی با ریزمغذی و تراکم بوته بر عملکرد و اجزاء عملکرد دو ژنوتیپ لوبیا قرمز، آزمایشی بهصورت کرت یکبار خردشده فاکتوریل و در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی با سه تکرار در مزرعه پژوهشی پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران (کرج) در سال زراعی 1394 اجرا شد. محلولپاشی بهعنوان فاکتور اصلی در چهار سطح شامل شاهد محلولپاشی با آب، محلولپاشی دو در هزار سولفات آهن، محلولپاشی دو در هزار سولفات روی و محلولپاشی توأم سولفات آهن و روی هرکدام دو در هزار و سطوح مختلف تراکم شامل 20، 30 و 40 بوته در مترمربع و دو ژنوتیپ لوبیا (رقم اختر و لاین D81083) بهصورت فاکتوریل تحت عنوان فاکتور فرعی در نظر گرفته شدند. نتایج آزمایش نشان داد که محلولپاشی نسبت به عدم کاربرد آن، بهترتیب موجب افزایش 12/32 و 47/30 درصدی عملکرد دانه در لاین D81083 و رقم اختر شد. همچنین محلولپاشی همزمان کود ریزمغذی آهن و روی، بهطور معنیداری سبب افزایش صفات مورد بررسی در هر دو ژنوتیپ مورد مطالعه شد. بین تراکمهای 30 و 40 بوته در مترمربع رقم اختر، تفاوت معنیداری از لحاظ عملکرد دانه وجود نداشت، اما در تراکم 30 بوته در مترمربع، لاین D81083 عملکرد بالاتری نسبت به دو تراکم دیگر داشت. در کل نتایج نشان داد که بیشترین عملکرد دانه از تیمار محلولپاشی همزمان آهن و روی در لاین D81083 با تراکم 30 بوته در مترمربع بهدست آمد.