کارایی دُزهای علف‌کش در کنترل علف‌های‌هرز گندم تحت تأثیر دما و رطوبت محیطی مزرعه

نویسندگان

1 فارغ التحصیل دکتری گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه تهران،

2 استاد گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه تهران،

3 دانشیار گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه تهران،

4 استاد بخش تحقیقات علف‌های‌هرز، موسسه تحقیقات گیاهپزشکی کشور، تهران.

doi
10.22059/ijfcs.2020.300522.654709
چکیده

به‌منظور بررسی کارایی غلظت‌های علف‌کش‌های مزوسولفورون + یودوسولفورون + دیفلوفنیکان در کنترل علف‌های‌هرز گندم تحت تأثیر دما و رطوبت خاک مزرعه، آزمایش مزرعه‌ای به‌صورت کرت‌های دوبار خردشده بر پایه طرح بلوک‌های کامل تصادفی و در سه تکرار، در دو استان فارس و البرز طی سال های 1395 تا 1397 انجام شد. فاکتورها شامل سمپاشی در زمان‌های مختلف بعد از آبیاری (شرایط مختلف رطوبتی خاک) به‌عنوان کرت اصلی در سه سطح  شامل سمپاشی در دو و هفت روز بعد از آبیاری و سمپاشی یک روز قبل از آبیاری بعدی، غلظت‌های مختلف علف‌کش به‌عنوان کرت فرعی در شش سطح شامل صفر ، 25، 50، 75، 100 و 125 درصد غلظت توصیه شده و زمان سمپاشی در روز به‌عنوان کرت فرعی فرعی در دو سطح ساعت هفت تا هشت صبح و ساعت 12-11 صبح بود. نتایج نشان داد که در شرایطی که بعد از سمپاشی رطوبت مهیا شد، غلظت‌های کاهش‌یافته این علف‌کش، کارایی بیشتری در کاهش وزن تر علف‌های‌هرز پهن‌برگ نسبت به سایر شرایط دارند. در غلظت‌های 33 و 66 و 99 گرم ماده موثره در هکتار (25، 50 و  75 درصد غلظت توصیه شده) به‌ویژه در شرایط رطوبتی دو روز بعد از آبیاری و یک روز قبل از آبیاری، وزن تر علف‌های‌هرز باریک‌برگ نسبت به تیمار شاهد (غلظت صفر)، اختلاف بیشتری نسبت به شرایط رطوبتی هفت روز بعد از آبیاری داشت. غلظت‌های کاهش‌یافته در شرایط رطوبتی نرمال (ظرفیت مزرعه)، کارایی بیشتری در کنترل علف‌های‌هرز بررسی شده داشتند و هرچه تنش رطوبتی بیشتر شد، کارایی غلظت‌های کاهش‌یافته کاهش یافت.