مدل‌یابی علی اشتیاق تحصیلی؛ بر مبنای عملکرد تحصیلی حمایت شده، عزت‌نفس و خودکارآمدی درسی در دانشجویان دوره کارشناسی دانشگاه امیرکبیر تهران

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری روانشناسی تربیتی دانشگاه علامه طباطبائی

2 دانشیار گروه روانشناسی دانشگاه علامه طباطبائی

3 استاد گروه روانشناسی دانشگاه علامه طباطبائی

4 استاد گروه روانشناسی دانشگاه علامه طباطبائی

doi
10.22084/j.psychogy.2017.12520.1514
چکیده

هدف: این پژوهش با هدف مدل­یابی علی اشتیاق تحصیلی بر مبنای بر مبنای عملکرد تحصیلی حمایت شده، عزت‌نفس و خودکارآمدی درسی است. روش: جامعه آماری عبارت از کلیه دانشجویان مقطع کارشناسی دانشگاه امیرکبیر تهران بود. گروه نمونه شامل 375 نفر (263 پسر و 113 دختر) بود که به‌صورت تصادفی از جامعه آماری موردنظر انتخاب شدند. برای گردآوری اطلاعات از پرسشنامه­های اشتیاق تحصیلی اسکاوفیلی و همکاران، خرده مقیاس‌های عزت‌نفس و عملکرد تحصیلی حمایت شده از مقیاس تاب‌آوری در برابر آسیب مدسن و مقیاس خودکارآمدی درسی برسو و همکاران استفاده شد. برای تجزیه‌وتحلیل داده‌ها، روش تحلیل مسیر به کار برده شد. یافته‌ها: تجزیه‌وتحلیل داده­ها نشان داد که عملکرد تحصیلی حمایت شده، عزت‌نفس و خودکارآمدی درسی مستقیماً بر اشتیاق تحصیلی اثر دارند. در این میان عملکرد تحصیلی حمایت شده دارای بیشترین اثر بود. همچنین عملکرد تحصیلی حمایت شده به شکل غیرمستقیم و از دو مسیر خودکارآمدی درسی و عزت‌نفس با اشتیاق تحصیلی ارتباط داشت. نتیجه‌گیری: در مجموع، متغیرهای پژوهش حاضر، حدود 32 درصد از واریانس اشتیاق تحصیلی را پیش­بینی می‌کنند. نتایج پژوهش نشان داد که مدل ارائه شده از برازش خوبی برخوردار می‌باشد.