جایگزینی امولسیفایرهای گیاهی (ثعلب و صمغ فارسی) به جای انواع شیمیایی آن در تولید روغن غنیساز آرتمیا
نویسندگان
1 رئیس مرکز تحقیقات آرتمیا. ارومیه. ایران
doi
چکیده
به منظور غنی سازی آرتمیا از امولسیون غنیساز سلکو استفاده می شود که میکروگلبولهای پایدار با قطر کمتر از 1/0 میکرون تولید میکند. برای ایجاد این پایداری در سنتز روغنهای غنیساز سلکو از پایدارکنندههای شیمیایی تا میزان 3 درصد در این ترکیبات استفاده میگردد. ولی در این پژوهش از ترکیب ثعلب و صمغفارسی با نسبت مساوی و به میزان 11 درصد، به عنوان پایدارکنندههای گیاهی در سنتز روغن غنیساز استفاده شد. بخش محلول صمغ فارسی و ثعلب جدا شده و میزان آن به ترتیب 30 % و 22 % بدست آمد. سپس مقادیر دقیق ترکیب شیمیایی روغن سلکوی از طریق آنالیزشیمیایی مشخص شده و درنهایت طبق قرمول بدست آمده، مشابه تجاری آن ساخته شد. متوسط قطر ذرات روغن معادل 1/0 میکرون و کشش سطحی آن 5±15 دین بر سانتیمتر تعیین گردید. سپس روغن غنیساز ساخت داخل (تیمار1) با نمونه وارداتی (تیمار 2) در شرایط استاندارد برای آزمون غنیسازی urmiana Artemia استفاده شد. غنی سازی هر تیمار در سه تکرار با غلظت 4/0 گرم ماده غنیساز درهر لیتر آب حاوی 200 هزار ناپلیوس در طی زمان 12 ساعت انجام شد. میانگین درصد غنی شدگی ناپلیوس در تیمارهای 1 و 2 به ترتیب 47/2± 27 و 52 /2± 23 بدست آمد. نتایج زیست سنجی 500 لارو تازه به تغذیه افتاده ماهی قزل آلا نشان داد که تیمارهای 1 و 2 اختلاف معنی داری نشان نداد( p<0.05). نتایج نشان داد که پایدارکنندههای گیاهی مذکور همچنین از نظر خصوصیات شیمیایی و فیزیکی، عملکرد مناسبی در پایدارسازی امولسیونهای روغن در فازآبی داشتند.