بررسی تأثیر پلی¬پلوئیدی بر برخی ویژگیهای آناتومیکی و ترکیبات آنتیاکسیدانی گیاه لیموترش
نویسندگان
doi
2631چکیده
القای پلیپلوئیدی در حالت تریپلوئید منجر به تولید میوههای بیدانه میشود. تریپلوئیدها حاصل ترکیب گیاهان دیپلویید و تتراپلویید هستند. تعداد بیش از حد دانه در میوه مرکبات سبب کاهش استقبال در بازار مصرف میشود. گیاهان تتراپلوئید یک پیش نیاز مهم برای تولید انواع مرکبات تریپلوئید بیدانه هستند. بهمنظور تولید گیاهان تتراپلوئید در لیموترش از روش قطره چکان کلشیسین در غلظتهای 2/0، 6/0، 1 و 4/1 درصد بر روی مریستم انتهایی در مرحله دو برگ حقیقی استفاده شد. جهت تعیین سطوح پلوئیدی در گیاهان لیموترش از دو روش فلوسایتومتری و بررسی اندازه و تراکم روزنه استفاده شد. همچنین ویژگیهایی نظیر ارتفاع، ضخامت برگ، میزان فنل و فلاونوئید کل بین گیاهان دیپلوئید و تتراپلوئید اندازهگیری و مقایسه شدند. بالاترین بازدهی انگیزش پلوئیدی در گیاه لیموترش برابر 6/48 در غلظت 4/1 درصد کلشیسین بود. مقایسه تعداد روزنهها و کیسههای ترشحی برگ نشان داد که تعداد آنها در برگ گیاهان تتراپلوئید نسبت به دیپلوئید کاهش یافته، درحالیکه اندازه روزنه ها و کیسه ترشحی در گیاهان تتراپلوئید به طور معنیداری بزرگتر بود. دو برابر کروموزومها سبب افزایش ضخامت برگ، بافت نردهای و اسفنجی شد. در گیاه لیموترش افزایش سطح پلوئیدی تأثیر معنیداری در میزان فنل و فلاونوئید تام در گیاهان تتراپلوئید نسبت به گیاهان دیپلوئید نداشت.