پاسخهای فیزیولوژیکی و بیوشیمایی لاینهای حاصل از تلاقی ارقام گندم نورستار و پیشتاز تحت تنش سرما
نویسندگان
1 استاد گروه زراعت و اصلاح نباتات دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران
2 گروه زراعت و اصلاح نباتات دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران
3 دانشجوی سابق کارشناسی ارشد دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران و دانشجوی فعلی دکتری گروه علوم و زیست فناوری گیاهی، دانشکده
4 دانشیار بازنشسته، موسسه تحقیقات اصلاح و تهیه نهال و بذر
5 استاد گروه علوم و زیست فناوری گیاهی، دانشکده علوم و فناوری زیستی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
doi
10.22059/ijfcs.2021.318439.654802چکیده
سرما یکی از مهمترین عوامل محدود کننده رشد، پراکنش و تولید در غلات است. تحقیق حاضر با هدف شناسایی برخی صفات مرتبط با تحمل به سرما در مراحل مختلف نموی در لاینهای حاصل از تلاقی ارقام گندم نورستار و پیشتاز انجام شد. تحت شرایط آزمایشی، میزان تحمل به سرما، وضعیت توسعه مریستم انتهایی، شمارش تعداد برگ نهایی (FLN)، میزان فعالیت آنزیمهای آنتیاکسیدان، محتوی قند و پراکسید هیدروژن (H2O2) مورد بررسی قرار گرفت. نتایج حاصل از بررسی روند توسعه مریستم انتهایی و FLN نشان داد که ژنوتیپهای نیازمند بهارهسازی نسبت به ژنوتیپهای بهاره، مدت زمان بیشتری را در فاز رویشی سپری کردند و با تاخیر وارد فاز زایشی شدند. همچنین ژنوتیپهای نیازمند بهارهسازی، از میزان تحمل به سرمای بیشتری برخوردار نسبت به ژنوتیپهای بهاره بودند. نتایج تجزیه واریانس نشان داد که در اکثر صفات، بین ژنوتیپها، دورههای عادتدهی به سرما و اثر متقابل آنها تفاوت معنیداری وجود داشت. فعالیت آنزیمهای آسکوربات پراکسیداز (APX)، گایاکول پراکسیداز (GPX)، پلی فنل اکسیداز (PPO)، کاتالاز (CAT)، سوپر اکسید دیسموتاز (SOD) و محتوی قند کل در همه ژنوتیپها در دومین دوره عادتدهی به سرما به بیشترین میزان رسید. میزان فعالیت آنزیمهای آنتیاکسیدانت و محتوای قند در ژنوتیپهای زمستانه و بینابینی، بیشتر از ژنوتیپهای بهاره بود. محتوی H2O2 در سومین دوره عادتدهی به سرما به بیشترین میزان رسید؛ این افزایش در ژنوتیپهای بهاره بیشتر از ژنوتیپهای زمستانه و بینابینی بود. ضریب همبستگی معنیدار بین میزان فعالیت آنزیمهای آنتیاکسیدانتی و محتوی قند با دمای کشنده 50 درصد (LT50) نشان داد که این پارامترها میتوانند جهت اندازهگیری غیر مستقیم تحمل به سرما استفاده شوند. نتایج این پژوهش نشان داد که ژنوتیپهای نیازمند بهارهسازی با تنظیم صفات مرتبط با تحمل به دمای پایین در مرحله رویشی از تحمل به سرمای بیشتری برخوردار هستند.