مطالعه موردی تغییرات بارش ناشی از عملیات بارورسازی ابر در منطقه شمال غرب ایران با استفاده از مدل میانمقیاس WRF
نویسندگان
1 نویسنده مسئول، پژوهشگاه هواشناسی و علوم جو، تهران، ایران. رایانامه: sohailajavanmard2018@gmail.com
2 پژوهشگاه هواشناسی و علوم جو، تهران، ایران. رایانامه: azadi68@hotmail.com
3 پژوهشگاه هواشناسی و علوم جو، تهران، ایران. رایانامه: moradi41291@gmail.com
4 گروه فیزیک فضا، مؤسسه ژئوفیزیک، دانشگاه تهران، تهران، ایران. رایانامه: sghader@ut.ac.ir
5 گروه فیزیک فضا، مؤسسه ژئوفیزیک، دانشگاه تهران، تهران، ایران. رایانامه: gharaylo@ut.ac.ir
doi
10.22059/jesphys.2022.339015.1007406چکیده
در این مقاله اثر بارورسازی ابر سرد در یکی از عملیاتهای صورت گرفته توسط مرکز ملی بارورسازی ابرها در منطقه شمال غرب ایران بر بارش منطقه با استفاده از مدل میانمقیاس تحقیقات پیشبینی و وضع هوا (WRF) مورد بررسی قرار گرفته است. بدین منظور روابط فرایند خردفیزیک بارورسازی ابر پارامتره شد، سپس در طرحوارۀ خردفیزیک موریسون موجود در مدل WRF پیادهسازی شد. با شبیهسازی بارورسازی ابر توسط این مدل توسعه یافته، مقدار بارش تولید شده بعد از بارورسازی محاسبه شد و با مقدار بارش تخمین زده شده توسط مدل WRF در حالت کنترلی (بدون بارورسازی ابر) مقایسه شد. ازآنجاکه عمر ابر در زمان تزریق پیروپاترونها و همچنین میزان آب اَبَر سرد ابر در زمان برخورد با پیروپاترونهای مشتعل شده تأثیر بسزایی در اثر بارورسازی ابر دارد و در زمان عملیات، عمر ابر و میزان آب اَبَر سرد ابر در ایستگاههای مختلف متفاوت بوده است، بارورسازی در نقاط مختلف تأثیر متفاوتی داشت. عملیات بارورسازی موجب افزایش بارش باران در ایستگاههای بارانسنجی ارومیه (3%)، اهر (27%)، سراب (7%)، پارسآباد (9%) واقع در منطقه شمال غرب ایران شد و این در حالی است که در برخی ایستگاهها، بارورسازی موجب کاهش بارش 11%، 1%، 4%، 12% و 10% ای به ترتیب برای ایستگاههای مراغه، تبریز، مهاباد، سهند و خوی دو ساعت پس از بارورسازی شد.
