نقد و تحلیل بومگرایی رمان کلیدر با نگاهی به هویّت اکولوژیکی شخصیّتها در تأثیرپذیری از گفتمان قدرت
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی دانشگاه شهید چمران اهواز. اهواز. ایران.
2 دانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران
doi
10.22124/naqd.2023.22847.2401چکیده
نقد بومگرا به مطالعة رابطۀ بین ادبیات و محیط فیزیکی میپردازد و دغدغههای زیستمحیطی را در زمینههای اجتماعی و سیاسی آن بررسی میکند. در این نقد ما با روش توصیفی- تحلیلی دغدغههای زیستمحیطی شخصیتهای رمان کلیدر دولتآبادی را در ارتباط با طبیعت بررسی و تحلیل خواهیم کرد تا تأثیر گفتمان قدرت را بر هویت اکولوژیکی شخصیتها نشان دهیم؛ زیرا شخصیتهای کلیدر هنگامی که در موقعیتهای گفتمان استبدادی قدرت قرار میگیرند، رفتارهای خاصی در آنان شکل میگیرد و باعث سوژهشدگیشان میگردد که در هرکدام بهنحوی نمود مییابد؛ در کلمیشی با تن دادن وی به یکجانشینی، ترس زیستمحیطی و فاصله گرفتن از هویت بیابانیاش، در بلقیس با بحران روحی و هویتباختگی، در گلمحمد با کفرگویی، ترس زیستمحیطی، سازگار نبودن وی با خسّت اقلیمی که به آن کوچانده شده و کشتن امنیهها، در بیگمحمد با ترس زیستمحیطی و مهاجرت از آنجا، در خانعمو با کفرگویی و راهزنی و در خانمحمد با تأمل در عناصر طبیعت و گفتگو با آن و توجه به بعد باشندگی خود. با تحلیل شخصیتها در کلیدر در ارتباط با محیطزیست به تأثیرپذیری از گفتمان قدرت به این نتایج دست یافتیم که گفتمان استبدادی قدرت باعث شکلگیری حقیقتی برساخته در شخصیتهای رمان و شیءشدگی آنان گردیده و آنها را از هویّت اکولوژیکی و حقیقت درونیشان که در ارتباط با طبیعت ساخته شده، دور کرده و استقلال و عقلانیت فردمبنایانه را از آنان گرفته است. درواقع تغییر محیط زیستشان باعث تغییر خودِ آنان نیز گردیده و معرفتی ضدّگفتمانی در آنان ایجاد کرده که هم زادۀ قدرت است و هم قدرتزا.