بررسی ساختار پلوم پساب یک آب‌شیرین‌کن در عمق‌های مختلف به روش عددی در آب‌های ساحلی دریای خزر

نویسندگان

1 گروه فیزیک فضا، مؤسسه ژئوفیزیک، دانشگاه تهران، تهران، ایران. رایانامه: bidokhti@ut.ac.ir

2 گروه فیزیک فضا، مؤسسه ژئوفیزیک، دانشگاه تهران، تهران، ایران. رایانامه: fatemeh.mehri94@ut.ac.ir

3 نویسنده مسئول، گروه فیزیک فضا، مؤسسه ژئوفیزیک، دانشگاه تهران، تهران، ایران. رایانامه: bohluly@ut.ac.ir

doi
10.22059/jesphys.2022.341980.1007421
چکیده

در آب‌شیرین‌کن‌ها، اثرات ناشی از تخلیه آب‌نمک غلیظ بسیار حائز اهمیت است. دفع پساب این تأسیسات، یکی از عوامل مهم تأثیرگذار بر کیفیت آب محیط پذیرنده است. میزان تأثیر بر کیفیت آب محیط دریایی بسته به نوع سیستم نمک‌زدایی و سیستم تخلیه پساب آن متفاوت است؛ به‌گونه‌ای که در انواع حرارتی، علاوه برافزایش شوری، دمای پساب نیز از دمای محیط پذیرنده بالاتر است اما در روش اسمز معکوس مهم‌ترین مسئله افزایش شوری است. در این پژوهش با توجه به اهمیت تأمین ضوابط سازمان حفاظت محیط‌زیست در مورد تخلیه پساب، چگونگی پخش آلاینده‌ اصلی یعنی شوری (کل املاح آب) موردبررسی قرارگرفته است.یک سؤال مطرح در این زمینه، میزان تأثیرگذاری تخلیه پساب آب‌شور متناسب با عمق محل تخلیه است. لذا در این پژوهش با استفاده از شبیه‌سازی عددی توسط نرم‌افزار مایک سه‌بعدی، اثر محل تخلیه پساب آب‌شیرین‌کن به لحاظ موقعیت عمقی تخلیه و نحوه‌ی انتشار در سواحل جنوب شرقی دریای خزر موردبررسی قرارگرفته و سناریوهای مختلفی مطرح و اجراشده است. نتایج سناریوهای بررسی‌شده نشان می‌دهد که با شرط تأمین ضوابط سازمان حفاظت محیط‌زیست تخلیه پساب در سه عمق بررسی‌شده نزدیک ساحل با تمهیداتی قابل‌اجرا است. در مورد اعماق بررسی‌شده در این پژوهش یعنی اعماق ۵ متر، ۱۰ متر و ۱۵، نتایج در برخی شرایط نشان می‌دهد اختلاف محسوسی بین نتایج این سه عمق وجود ندارد؛ اما در شرایط برگزیده یعنی شرایطی که زاویه جت تخلیه پساب به محور قائم نزدیک‌تر است، موقعیت‌های عمیق‌تر شرایط بهتری را به لحاظ انتشار شوری در محیط افقی ایجاد می‌کند.