توانایی گیاهپالایی سرب توسط سورگوم (Sorghum bicolor L.) تحت کاربرد بیوچار و اسید سالیسیلیک
نویسندگان
1 دانش آموخته کارشناسی ارشد، گروه زراعت، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری
2 دانشیار گروه زراعت، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری
3 دکتری، دانشگاه علوم کشاورزی ومنابع طبیعی ساری
4 استادیار گروه زراعت، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری
doi
10.22059/ijfcs.2020.311800.654763چکیده
بهمنظور بررسی اثر بیوچار و اسید سالیسیلیک بر گیاهپالایی فلز سنگین سرب (Pb) توسط سورگوم (Sorghum bicolor L.)، آزمایشی بهصورت فاکتوریل و در قالب طرح کاملا تصادفی با چهار تکرار در گلخانه دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری در سال 1398 انجام شد. تیمارها شامل پنج سطح سرب (صفر (شاهد)، 400، 800، 1200 و 1600 میلیگرم سرب در کیلوگرم خاک)، دو سطح بیوچار (عدم مصرف و مصرف 20 گرم بیوچار در کیلوگرم خاک) و دو سطح اسید سالیسیلیک (عدم محلولپاشی و محلولپاشی دو میلیمولار) بودند. وزن خشک شاخساره و ریشه، غلظت سرب در شاخساره، ریشه و خاک، شاخص تحمل، فاکتور انتقال و تجمع زیستی شاخساره و میزان جذب سرب در شاخساره اندازهگیری شد. نتایج نشان داد که کاربرد بیوچار و اسید سالیسیلیک، سبب کاهش اثر منفی سرب در وزن خشک سورگوم و بهبود صفات مرتبط با گیاهپالایی شدند. بیشترین غلظت سرب شاخساره و ریشه (بهترتیب 17/671 و 70/398 میلیگرم سرب در کیلوگرم ماده خشک) در تیمار مصرف توام بیوچار و اسید سالیسیلیک در 1600 میلیگرم سرب خاک بهدست آمد. بهطورکلی نتایج نشان داد که کاربرد بیوچار و اسید سالیسیلیک در گیاه سورگوم، سبب بهبود استخراج گیاهی سرب در خاک آلوده میشود.