نقد مبانی افراطگرایی دینی و بررسی مولفه های تاثیرگذار تربیت اسلامی در مهار و تعدیل آن
نویسندگان
1 استاد گروه علوم قرآن و حدیث، دانشکده الهیات، دانشگاه تهران، ایران
2 دانشجوی دکتری رشته علوم قرآن و حدیث، دانشکده الهیات، حقوق و علوم سیاسی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
3 دانشیار گروه علوم قرآن و حدیث،دانشکده الهیات، حقوق و علوم سیاسی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
doi
چکیده
در میان ادیان ابراهیمی، اسلام دینی واقعگرا و حقیقتمحور است. این دین، تمام تلاش خود را برای جلوگیری از تکرار آنچه برسر ادیان دیگر آمده است بهکار گرفت. قرآن کریم و سیره اهل بیت (ع) ضمن روشنگری درباره مبانی، علل و عوامل بروز افراطگرایی دینی، مولفههایی چون عقلانیت، اعتدال، احترام متقابل و گفتگو را به عنوان رمز تامین و حفظ امنیتی پایدار معرفی نموده و بدنبال تبیین راههای چالش با بحرانهایی چون افراطیگری و رفتارهای خشونتآمیز است. متاسفانه چند دههای است که جهان درگیر صحنههای خشونتآمیز و افراطیگرایانه است که دل هر انسانی را می آزارد و این در حالی است که پرهیز از اعمال خشونتآمیز و افراطمآبانه، هدف غایی همۀ انسانها و همۀ اقوام و ملل بوده است و قطعاً دستیابی به این نیاز حیاتی بشر، جز با تمرین آن بر اساس معارف وحیانی و سنت نبوی و ولوی (ع) در زندگی فردی و اجتماعی و نیز گسترش آن بر اساس آموزههای تربیت اسلامی، میسور و ممکن نخواهد بود. لذا این پژوهش. با روش توصیفی ـ تحلیلی و با شیوه کتابخانهای و با ابزار پژوهش که شامل تمامی اسناد و مدارکی است که در رابطه با افراط گرایی دینی و شیوه استفاده از آموزش های دینی در شکل گیری افراط گرایی وجود دارد، درصدد واکاوی مبانی افراطگرایی دینی و نقد آن و نیز تبیین میزان فهم افراطگرایان از آموزهها و معارف قرآن کریم است. این نوشتار میخواهد نسبت میان قرآن، آخرین پیامبر و ظهور افراط-گرایی دینی را مورد بررسی قرار دهد و سپس با تبیین نقش آموزههای اسلامی در تربیت انسانی و تاثیر آن در تعدیل افراط-گرایی، شیوههای مرسوم در سیره اهل بیت (ع) در تربیت اسلامی جوانان برای جلوگیری از افراط گرایی را بیان نماید.