بررسی آزمایشگاهی تأثیر زانتان گام بر دوام بتن خودتراکم حاوی میکرو و نانوسیلیس در محیط کلریدی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری، گروه مهندسی عمران، واحد قزوین، دانشگاه آزاد اسلامی، قزوین، ایران.

2 استادیار، گروه مهندسی عمران، واحد قزوین، دانشگاه آزاد اسلامی، قزوین، ایران.

3 استادیار، گروه مهندسی عمران و محیط زیست، دانشگاه روآن، آمریکا.

doi
10.22065/jsce.2022.329497.2728
چکیده

دوام بتن یکی از معیارهای اصلی در اجرا و بهره‌برداری از سازه‌های بتنی در معرض مخاطرات محیطی است. یکی از این مخاطرات خوردگی میلگرد در مجاورت کلرید است. با توجه اهمیت موضوع، در این مقاله تأثیر استفاده از زانتان گام که نوعی پلی‌ساکارید است بر مشخصات دوامی بتن خودتراکم ارزیابی‌شده است. با انتخاب مواد مکمل زانتان گام به مقدار 2/0 درصد وزن سیمان، میکرو سیلیس به مقادیر 5، 7 و 10 درصد وزنی سیمان و نانو سیلیس به مقادیر 2، 3 و 4 درصد وزنی سیمان، مشخصات مکانیکی و دوامی به‌صورت آزمایشگاهی ارزیابی‌شده است. در این مقاله ضمن رعایت خواص رئولوژی بتن خودتراکم، پارامترهای ضریب مهاجرت و میزان عمق نفوذ یون کلر، مقاومت ویژه الکتریکی و مقاومت فشاری بتن مورد ارزیابی قرار گرفت. با توجه به اهمیت بتن خودتراکم و گسترش کاربرد آن، ارزیابی چند پارامتری ضروری است لذا در این مطالعه این ارزیابی با استفاده از ماده جدید زانتان گام به عنوان اصلاح کننده ویسکوزیته به همراه دو افزودنی دیگر به صورت ترکیبی و مجزا با هدف تعیین اولویت تاثیر مورد مطالعه قرار گرفت. نتایج حاکی از آن است که افزودنی زانتان گام باعث بهبود لزجت، کاهش افت اسلامپ و کاهش جداشدگی بتن خودتراکم شده و تأثیر آن بر بهبود مشخصات دوامی از قبیل مقاومت ویژه، ضریب مهاجرت و عمق نفوذ یون کلر در حالت ترکیبی بهتر از استفاده مجزا از آن بوده است. تصاویر ریزساختاری گویای شکل‌گیری ترکیب پایدار در طرح ترکیب سه افزودنی بوده و زانتان گام، میکرو سیلیس و نانو سیلیس به ترتیب برای تأمین لزجت، مقاومت و دوام بتن خودتراکم مطلوب ارزیابی می‌شود.