ارزیابی پاسخ به تنش شوری در برخی ژنوتیپهای گندم نان با استفاده از شاخصهای تحمل به تنش
نویسندگان
1 استاد گروه زراعت و اصلاح نباتات، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران
2 استاد گروه زراعت و اصلاح نباتات، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران
3 استادیار مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی یزد
4 دانش آموخته دکتری ، گروه زراعت و اصلاح نباتات، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران
5 استادیار گروه زیستشناسی، دانشگاه پیام نور تهران
doi
10.22059/ijfcs.2020.296254.654685چکیده
بهمنظور ارزیابی میزان تحمل به شوری 20 ژنوتیپ گندم، آزمایشی در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی با چهار تکرار در دو شرایط تنش شوری و بدون تنش (10 دسی زیمنس بر متر) در شرایط مزرعهای انجام شد. تجزیه واریانس دادهها، اختلاف معنیداری بین ژنوتیپهای گندم از نظر کلیه شاخصها و عملکرد دانه برای هر دو شرایط تنش و نرمال نشان داد. تحلیل همبستگی بین شاخصهای تحمل به تنش و میانگین عملکرد در دو شرایط نشان داد که شاخصهای میانگین بهرهوری (MP)، میانگین هندسی بهرهوری (GMP)، شاخص تحمل به تنش (STI) و میانگین هارمونیک (HM) برای شناسایی ژنوتیپهای پر محصول در دو محیط مناسب بودند. شاخص HM بهدلیل دارا بودن همبستگی بالاتر با عملکرد در شرایط تنش، مهمترین معیار انتخاب ارقام متحمل به شوری با پتانسیل عملکرد بالا شناخته شد. تجزیه به مولفههای اصلی بر اساس این شاخصها، 87/99 درصد تغییرات دادهها را توجیه کرد و تجزیه خوشهای بر اساس این شاخصها، ژنوتیپها را در چهار خوشه گروهبندی کرد. در مجموع و بر اساس تحلیل بایپلات، تجزیه خوشهای و شاخصهای تحمل به تنش، ژنوتیپهای هفت و هشت با بالاترین عملکرد (4725 و 4716 کیلوگرم در هکتار) در شرایط تنش شوری، بهعنوان ژنوتیپهای متحمل تعیین شدند.