جامعه‌شناسی تاریخی روابط بین‌الملل چارچوبی نظری برای تحلیل نظم فراملی

نویسندگان

1 دانشگاه گیلان

2 دانشگاه گیلان

3 دانشگاه گیلان

doi
10.22067/jipr.v6i2.64992
چکیده

به طور کلی عمده ادبیات تولید شده در جامعه­شناسی تاریخی روابط بین­الملل به دو بخش تقسیم می­گردد. در بخش اول محققان با توجه به شناخت­شناسی و هستی­شناسی و روش­شناسی نظریه جامعه شناسی تاریخی به عنوان رویکردی التقاتی سعی در افزایش غنای نظری آن دارند. در بخش دوم پژوهشگران با اتصال سطوح تحلیل داخلی و خارجی و برجسته‌سازی نقش محیط بین­الملل در آغاز و انجام تحولات به دنبال ارائه تفسیری جامع از پدیده­های سیاسی می­باشند. در این راستا نظم فراملی به عنوان پدیده­ای برآمده از روابط اجتماعی ملهم از عناصر تاثیرگذاری است که ریشه در دو سطح داخلی و بین­المللی دارد. نوشتار حاضر قصد دارد با عبور از چارچوب حاکم بر جریان اصلی روابط بین­الملل که صرفاً متکی بر شاخصه­های واحد نظیر قدرت، امنیت، اقتصاد، هویت و ... می­باشند اقدام به ارائه یک رویکرد نظری خاص برای تحلیل نظم فراملی در بستر نظریه جامعه­شناسی تاریخی روابط بین­الملل نماید. در این راستا مولفان بر این باورند که نظم بین­الملل پدیده­ای اجتماعی است که دامنه آن از سطوح فرو ملی آغاز می­شود و گرایشات فراملی را نیز در بر می‌گیرد.