ارزیابی ضریب بزرگنمایی تغییرمکان در قابهای خمشی حاوی دیواربرشی با شکل پذیری ویژه در معرض زلزلههای منفرد و متوالی بحرانی
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه تفرش، تفرش، ایران.
2 استادیار، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه تفرش، تفرش، ایران
3 دانشجوی کارشناسی ارشد، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه تفرش، تفرش، ایران.
doi
10.22065/jsce.2022.309412.2598چکیده
ضریب بزرگنمایی تغییرمکان (Cd) در آییننامههای لرزهای بر مبنای وقوع یک زلزلهی منفرد برآورد و پیشنهاد گردیده است؛ در حالی که سازههای ساختمانی واقع در مناطق لرزهخیز، به طور معمول پس از وقوع یک لرزهی اصلی، در معرض تعدادی پسلرزه نیز قرار میگیرند. از آنجا که در اکثر مواقع، پسلرزهها با فاصلهی زمانی اندک، پس از وقوع لرزهی اصلی به وقوع میپیوندند، تعمیر و مرمت سازه، پیش از قرارگیری در معرض پسلرزهها، عملاً امکانپذیر نخواهد بود. از این رو در این مقاله، ضریب بزرگنمایی تغییرمکان برای تعدادی قاب خمشی بتنآرمهی مجهز به دیوار برشی بتنآرمه (سیستم دوگانه با شکلپذیری ویژه)، در معرض توالیهای لرزهای بحرانی، مورد ارزیابی قرار گرفته است. بدین منظور، 3 عدد قاب ساختمانی، با تعداد طبقات 3، 7 و 11 در نرمافزار OpenSees پیادهسازی و تحت تحلیلهای دینامیکی خطی، غیرخطی و استاتیکی خطی واقع گردیده و ضریب Cd برای هر یک از این قابها، تحت دو حالت تکلرزه و متوالی، محاسبه و استخراج شده است. نتایج به دستآمده، عدم تأثیر قابل توجه پسلرزهها بر روی افزایش ضریب Cd، در مقایسه با لرزهی نخست را، برای توالیهای لرزهای بحرانی، نشان داده است. به علاوه به منظور ارائهی نتایج قابل اتکا، ارزیابیهای صورتگرفته، مجدداً برای یک سری سناریو لرزهای منفرد دیگر (زلزلههای حوزهی نزدیک به گسل معرفیشده در FEMA P695) نیز انجام شده است. نتایج به دستآمده نشان میدهد که مقادیر پیشنهادی آییننامههای ASCE7-16 و استاندارد 2800 (ویرایش 4) برای ضریب یادشده کافی نمیباشند.