ارزیابی بهینه سازی بهره وری انرژی بر اساس تحلیل انرژی چرخه عمر ساختمان (مطالعه موردی؛ یک ساختمان آموزشی در شهر تهران)
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، دانشکده مهندسی عمران، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی،تهران، ایران
2 استادیار، دانشکده مهندسی عمران، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی،تهران، ایران
3 دانشیار، دانشکده مهندسی عمران، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی،تهران، ایران
4 استادیار، دانشکده مهندسی صنایع، واحد الکترونیکی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
5 استادیار، دانشکده مهندسی عمران، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی،تهران، ایران
doi
10.22065/jsce.2022.325364.2696چکیده
هنگامیکه جنبه بهینه سازی بهره وری انرژی در مدیریت پروژه های ساختمانی مد نظر قرار داده شود، یکی از بهترین معیارهای ارزیابی، تحلیل انرژی چرخه عمر ساختمان، شامل انرژی نهفته در ساختوساز و انرژی بهره برداری در طول عمر ساختمان است. پژوهش حاضر شامل دو گام؛ 1- مطالعه کتابخانه ای، آماری و توصیفی (انتخاب گزینههای مناسب جهت بهینه سازی انرژی چرخه عمر ساختمان) و 2- مطالعه موردی (تحلیل انرژی نهفته ساختوساز و بهرهبرداری ساختمان از طریق مدلسازی در نرم افزار شبیه ساز انرژی دیزاین بیلدر) است. نتایج تحلیل انرژی چرخه عمر یک ساختمان آموزشی واقعی در شهر تهران با طول عمر 50 سال، با در نظر گرفتن گرمایش زمین، در سه حالت پایهی موجود، بهینه و بهینهی دارای بام سبز نشان داد؛ که مقدار انرژی چرخه عمر ساختمانهای مورد مطالعه بترتیب معادل 51.86، 44.82 و 43.89 گیگاژول بر متر مربع میباشد. همچنین مصرف انرژی سالیانه در دوره بهره برداری ساختمان آموزشی پایهی موجود در اقلیم تهران، معادل 0.80 گیگاژول بر متر مربع برآورد گردید، گرچه این مقدار در بازه مقادیر ارائه شده در تحقیقات جهانی قرار داشت ولی مقدار مصرف انرژی دوره بهرهبرداری این ساختمان در مقایسه با ارقام جهانی مقدار زیاد و قابل توجهی میباشد. نتایج کلی حاکی از آن بود؛ که مصرف انرژی در طول عمر ساختمان مورد مطالعه، در حالت بهینه و بهینهی دارای بام سبز نسبت به ساختمان پایه موجود، بترتیب حدود 24220 گیگاژول (معادل 3958 بشکه نفت خام) و 27420 گیگاژول (معادل4480 بشکه نفت خام) کمتر میباشد.