مطالعه چالش‌های تعلیم و تربیت کوچ‌نشینان در ایران: مرور سیستماتیک

نویسندگان

1 استادیار گروه آموزش جغرافیا، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران.

2 دانشجوی کارشناسی علوم اجتماعی، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران.

3 دانشجوی کارشناسی آموزش جغرافیا، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران.

4 مدرس دانشگاه فرهنگیان و دانشجوی دکتری، برنامه‌ریزی درسی، دانشگاه بیرجند، بیرجند، ایران.

5 دانشجوی کارشناسی علوم اجتماعی، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران.

doi
10.22034/jsnap.2024.456692.1095
چکیده

مقدمه: هر کشوری با توجه به فرهنگ و آداب‌ورسوم درون خود، برای آموزش‌وپرورش هم راه و رسم خود را  دارد. حتی قومیت­ها و خرده‌فرهنگ‌های درون هر کشور نیز با توجه به ارزش­ها، باو­ر­ها و سنت­هایی که در  زندگی دارند؛  باید تعلیم و تربیتی مختص خودشان را داشته باشند ازجمله این خرده‌فرهنگ‌ها در کشور ما  که به لحاظ شیوه زندگی کوچ‌نشینی و آداب‌ورسوم خاص، آموزش‌وپرورش ویژه‌ای را می‌طلبد جامعه  عشایر است.هدف پژوهش: هدف از پژوهش حاضر مطالعه چالش‌های تعلیم و تربیت کوچ‌نشینان در ایران بود.روش ­شناسی تحقیق: این پژوهش به شیوه مرور نظام‌مند با جستجوی کلمات کلیدی شامل چالش، معضل و مشکل به همراه کلمه مدارس عشایری و مدارس کوچ­نشین در پایگاه­های علمی Noormags،Google Scholar ،SID  و Magiran در فاصله زمانی 1391 تا 1402 در مجلات فارسی انجام شد. نهایتاً 11 مقاله فارسی بررسی شد.قلمروجغرافیایی پژوهش: قلمروی این پژوهش کوچ­نشینان ایران می­باشد.یافته­ ها و بحث: مهم‌ترین چالش­های به‌دست‌آمده چالش­های انگیزشی، بومی و محلی، زیست محیطی و جغرافیایی، برنامه‌ریزی درسی، نظام آموزشی، نیروی انسانی، عدم‌حمایت مردمی و همچنین مالی و اقتصادی بود.نتایج: در راستای مدارس عشایری ابتدا می‌بایست برنامه جامع و راهبردی به‌وسیله افراد صاحب‌نظر و  خبره طراحی و تدوین گردد. در حوزه برنامه‌ریزی درسی می‌بایست با توجه به چالش‌های آموزشی پیش‌آمده، برنامه درسی متناسب با موقعیت‌های محیطی و جغرافیایی این مدارس تدوین شود و آموزش نیروی انسانی خبره و متخصص این مدارس می‌بایست در رأس امور برنامه‌ریزان باشد. همچنین برای مسئولین این مدارس عوامل تشویقی قرار داده شود تا از نظر انگیزشی عاملی برای تقویت و پویایی این مدارس باشد.