بررسی پتانسیل لومینسانس تحریکشده با اشعه مادونقرمز جهت سنیابی سنگهای واریزهای زمینلغزش فتلک
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، گروه زلزلهشناسی، مؤسسه ژئوفیزیک، دانشگاه تهران، تهران، ایران
2 پژوهشگر، آزمایشگاه ریزو، دانشکده فیزیک، دانشگاه فنی دانمارک، رزکیلده، دانمارک
3 کارشناس، پژوهشگاه بین المللی زلزلهشناسی و مهندسی زلزله، تهران، ایران
4 استاد، آزمایشگاه سنیابی لومینسانس نوردیک، دانشکده علوم زمین، دانشگاه آرهوس، رزکیلده، دانمارک
5 دانشیار، گروه زلزلهشناسی، مؤسسه ژئوفیزیک، دانشگاه تهران، تهران، ایران
6 استادیار، پژوهشگاه بین المللی زلزلهشناسی و مهندسی زلزله، تهران، ایران
7 دانشیار، مؤسسه تحقیقات حفاظت خاک و آبخیزداری، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران، ایران
doi
10.22059/jesphys.2022.336792.1007398چکیده
طی دهه گذشته روش نوینی جهت سنیابی سطوح سنگی با استفاده از سیگنال لومینسانس تحریکشده با اشعه مادونقرمز ارائه شد. این روش بر پایه نمودار لومینسانس-عمق است که در آن با افزایش مدتزمانی که سنگ در معرض نور خورشید قرار میگیرد عمق نفوذ نور به داخل سنگ افزایش و سیگنال لومینسانس موجود در سنگ کاهش مییابد. با استفاده از این رویکرد، سایتهای مختلفی از جمله در ایتالیا و دانمارک با موفقیت سنیابی شدهاند. لذا در این پژوهش امکان سنیابی نمونههای سنگی واریزهای ناشی از زمینلغزش فتلک بهکمک این روش مورد بررسی قرار گرفت. اما متأسفانه نتایج حاصل از نمونه فتلک منطبق با مدل ارائه شده نبود و تعیین سن انجام نشد. از اینرو نمونههای سنگی از سایتی در اسپانیا برداشت شد تا با همان روشهای آزمایشگاهی که نمونه فتلک مطالعه شد مورد سنیابی قرار گیرند که نتایج با مدل همخوانی داشت. اطلاعات حاصل از این پژوهش نشان داد که مراحل نمونهبرداری و انجام آزمایشات بهطور صحیح انجام شده است و روش به درستی عمل میکند اما مشکل اصلی در ذات و حساسیت نمونههای برداشت شده از منطقه فتلک جهت تولید لومینسانس است.
