تحلیل روند پژوهش های گردشگری عشایری در ایران
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری گردشگری، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران
doi
10.22034/jsnap.2024.445477.1091چکیده
مقدمه: منابع و ظرفیتهای فراوانی برای توسعهی گردشگری عشایری در ایران وجود دارد که از نظر اجرایی و پژوهشی مغفول مانده است. علیرغم اهمیت مزیت رقابتی گردشگری عشایری، پیشینهی پژوهشی متمرکز بر جایگاه آن در ادبیات گستردهی گردشگری، ضعیف به نظر میرسد. . ضرورت بررسی روند پژوهشهای علمی در هر حوزهای از دانش، به دلیل اهمیت ارائهی تصویر شفاف از سیر علمی این پژوهشها و شناسایی شکافهای پژوهشی در آن حوزه از دانش میباشد.هدف پژوهش: در همین راستا هدف پژوهش حاضر، توصیف و تحلیل محتوای پژوهشهای ایرانی گردشگری عشایری است.روش شناسی تحقیق: پژوهش حاضر از نظر هدف، از نوع توصیفی-اکتشافی، از نظر ماهیت دادهها، کیفی مبتنی بر دادههای ثانویهی آرشیوی، به لحاظ روش جمعآوری دادهها، کتابخانهایِ آنلاین و از نظر تحلیل، کمّی مبتنی بر تحلیلمحتوای کمّی میباشد. جامعهی آماری پژوهش، شامل تمامی مقالات علمی و پایاننامهها/رسالههایی میباشد (تمامشماری) که با محوریت گردشگری عشایری به چاپ رسیده و انجام شدهاند. با دریافت فایل این مقالات و پایاننامهها/رسالهها، بر اساس سئوالهای پژوهش این اسناد با استفاده از نرمافزار SPSS22 تجزیه و نرمافزار مایکروسافت-اکسل 2016 ترکیب و تحلیل شدند.قلمرو جغرافیایی پژوهش: پژوهش حاضر، قلمروی جغرافیایی خاصی ندارد و با رویکرد بررسی اسنادی-آرشیوی، تمام پژوهشها در زمینهی گردشگری عشایری را مدنظر قرار داده است.یافته ها و بحث: تعداد پژوهشهای گردشگری عشایری 68 مورد است و سرآغاز آن مربوط به سال 1386 است. در سال 1400 و 1401، بیشترین تعداد آن منتشر شده اما در سال 1402 با کاهش چشمگیری روبرو شده است. 53% پژوهشها در حوزهی نشریات و پایاننامهها/رسالههای جغرافیایی منتشر شدهاند. بیشترین تخصص دانشگاهی، ترکیبی (بینرشتهای) و جغرافیایی بوده است. بیشترین گرایش موضوعی مربوط به موضوعات برنامهریزی، ظرفیتسنجی منابع در مناطق و جامعهی عشایری و اثرات گردشگری عشایری، و بیشترین رویکردهای مطالعاتی مربوط به رویکرد علمی و دانشمحور بوده است. گردشگری عشایری بیشتر با رویکردهای گردشگری طبیعی-فرهنگی، گردشگری روستایی و احداث اقامتگاه بومگردی در ارتباط است. ایلات قشقایی و بختیاری و استانهای فارس، چهارمحالوبختیاری، بیشتر از سایرین در این پژوهشها مدنظر قرار گرفتند. عمدهی پژوهشها از روش کمّی استفاده نمودهاند. نقش تاثیرپذیر گردشگری عشایری پُررنگتر بوده و بیشتر از جنبهی عرضهمحوری، این پژوهشها انجام شده است.نتایج: به عنوان نتیجهگیری کلی، پژوهشگران این حوزه روند علمی و دانشمحورشدن در پژوهشهای گردشگری عشایری و به تبع آن سیاستگذاری و اجرای صحیح سیاستها را در پیش گرفتهاند، اما روند این پژوهشها در سال 1402 دچار یک افول زودرس شده است. پیشنهادات کاربردی مبتنی بر یافتهها و نتایج در حد اقتباس پژوهشگران به منظور اصلاح رویکردهای قبلی و یا آغاز پژوهشهای نوین در این حوزه ارائه گردید.