فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

شیوه خطی، رویکرد رایج تاریخ‌نگاری ادبی از گذشته تاکنون بوده‌است. این شیوه به‌رغم دارا بودن ارزش آموزشی و تسهیل یادگیری وقایع تاریخ ادبیات، نمی‎تواند برای پژوهش‌های دقیق تاریخ‌نگاری ادبی روشی کارا باشد و درنهایت به عرضه گزارشی ناقص و مبهم درباره وقایع ادبی منجر می‎شود. این مقاله به بررسی برخی کاستی‎های این شیوه در مطالعه تاریخ ادبیات فارسی می‎پردازد و پنج کاستی رایج آن را که در بینش تاریخ‌نگاری ادبی معاصر ریشه دوانده‌است به شرح زیر معرفی می‎کند: 1-ناتوانی در توصیف تغییرات تدریجی آثار و سنت‌های ادبی؛ 2-ناتوانی در شناسایی روابط چندگانه بین وقایع ادبی؛ 3-پیوسته نشان‌دادن مقاطع گسست به صورت نمادین؛ 4-همگن‌سازی دوره‌های مختلف ادبی بدون توجه به سهم واقعی هریک و 5-تعیین آغاز و انجام وقایع ادبی برخلاف واقعیت‌های تاریخی.