فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

کامپوزیت‌‌های سیمانی با الیاف پلی‌وینیل الکل(ECC-PVA)‌، دسته‌ای از کامپوزیت‌های سیمانی‌ست که علاوه بر مقاومت کششی و شکل‌پذیری بالا، عرض ترک تحت کنترل است. رفتار کرنش- سخت‌شونده کامپوزیت‌ها، تحت اثر بارهای کششی و خمشی و بروز ترک‌خوردگی متعدد به جای ترک‌های عمیق و متمرکز، از مزایای مهم آن‌ها محسوب می‌شود، که منجر به استفاده روزافزون از آن شده است. در این مقاله، هشت نمونه تیر بتنیECC (چهار نمونه با الیاف 2% و چهار نمونه با 1.5% الیاف PVA) مورد آزمایش‌قرار گرفته است و نمودارهای بار- جابه‌جایی، بار- بازشدگی دهانه و بازشدگی دهانه ترک-جابه‌جایی ترک بدست آورده شده است. برای تعیین میزان بازشدگی دهانه ترک از 4 عدد جابه‌جایی‌سنج (LVDT) در اطراف ترک اولیه‌ای که در تیر ایجاد شده بود، استفاده شد. با افزایش جابه‌جایی اعمال شده توسط دستگاه استاندارد با ظرفیت500kN میزان بازشدگی ترک اولیه افزایش پیدا می‌کرد که این میزان توسط جابه‌جایی‌سنج‌ها به ثبت ‌رسید. سپس در انتها با میانگین‌گیری از میزان بازشدگی ثبت شده توسط جابه‌جایی‌سنج‌ها میزان بازشدگی نهایی دهانه ترک به دست آمد. نتایج نشان می‌دهد، نمونه‌هایECC با الیاف 2% دارای ظرفیت باربری کمتر و جابه‌جایی بیشتر است و دهانه بازشدگی و شکل‌پذیری بیشتری نسبت به نمونه‌ ECC با الیاف 1.5% دارند. همچنین افزایش درصد میزان الیاف PVA باعث افزایش ظرفیت خمشی تیرها به میزان 10 درصد شد.