ارزیابی عملکرد طرحوارههای همرفت کومهای و لایه مرزی مدل WRF-NMM در شبیهسازی بارشهای فرین استان بوشهر در دوره 2000-2020
نویسندگان
1 استادیار، پژوهشکده علوم جوی، پژوهشگاه ملی اقیانوسشناسی و علوم جوی، تهران، ایران
doi
10.22059/jesphys.2022.334737.1007387چکیده
برای استفاده از مدلهای عددی که دارای انواع پارامترسازیهای فیزیکی هستند، لازم است تا قبل از اجرا انتخاب صحیحی بین طرحوارههای مختلف انجام شود. در این تحقیق، عملکرد چندین طرحواره فیزیکی همرفت کومهای و لایه مرزی مدل WRF-NMM برای شبیهسازی 12 بارش فرین در استان بوشهر ارزیابی شد. در پیکربندی مدل، سه دامنه با تفکیکهای 27، 9 و 3 کیلومتر و دادههای ERA5 برای شرایط اولیه و مرزی ( با 108 اجرا برای انتخاب طرحواره همرفت کومهای مناسب و 72 اجرا برای انتخاب طرحواره لایه مرزی مناسب) انجام شد. برای ارزیابی بارش شبیهسازی شده، از دو نوع داده مشاهداتی (1) ثبت شده در نقاط ایستگاهی استان بوشهر و (2) دادههای بارش ماهواره GPM (محصول IMERG-DL) در نقاط شبکهای استفاده شد. فرایند ارزیابی با کاربست شاخصهای آماری و به تفکیک زمان بارشها و ایستگاههای ساحلی و غیرساحلی انجام شد. عدم پیشیبینی بارش رگباری توسط هسته NMM موجب فروتخمین شدن بارش در شبیهسازیها شد. با اینحال، از بین 6 طرحواره همرفت کومهای KF، BMJ، SAS، oldSAS، NSAS و TiedTKE، طرحواره oldSAS کمترین خطا را تولید کرد. ارزیابی عملکرد طرحوارههای لایه مرزی MRF، MYJ، QNSE و YSU در برآورد بارش با انتخاب طرحواره همرفت کومهای oldSAS (در دو دامنه بزرگتر)، هم نشان داد که طرحواره MRF در نقاط ایستگاهی و نقاط شبکهای کمترین خطا را تولید کرده است. نتایج حاصل از این تحقیق نشان داد که مدل WRF-NMM نتایج قابل قبولی برای منطقه داشته است و ضرورت استفاده از طرحوارههای بهینه را برای تحقیقات آتی روشن ساخت.