نقش اشتیاق عاطفی، شناختی و رفتاری یادگیری در پیشبینی فرسودگی تحصیلی دانشجویان
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری سنجش و اندازهگیری دانشگاه علامه طباطبائی
2 استادیار گروه روانشناسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد اراک، اراک، ایران
3 استادیار گروه روانشناسی، دانشگاه سلمان فارسی کازرون
4 کارشناسی ارشد مشاوره و راهنمایی دانشگاه آزاد اسلامی واحد اراک، اراک، ایران
doi
10.22084/j.psychogy.2017.8753.1242چکیده
هدف: یکی از اهداف مهم در بسیاری از پژوهشهای تربیتی و روانشناسی بررسی عواملی است که موجب کاهش عملکرد تحصیلی در دانشجویان میشود. یکی از عوامل روانشناختی که در عملکرد تحصیلی اثرگذاراست، فرسودگی تحصیلی است. هدف از پژوهش حاضر، نقش اشتیاق عاطفی، شناختی و رفتاری یادگیری در پیشبینی فرسودگی تحصیلی دانشجویان است. روش: این پژوهش مقطعی – توصیفی از نوع همبستگی است. جامعه آماری پژوهش را کلیه دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی تهران در سال تحصیلی 1394-1393 به تعداد 2460 نفر تشکیل دادند که 331 نفر از این افراد به روش نمونهگیری تصادفی و براساس جدول مورگان و کرچسی بهعنوان نمونه پژوهش انتخاب شدند. برای جمعآوری دادهها از مقیاس اشتیاق عاطفی، شناختی و رفتاری و مقیاس فرسودگی تحصیلی استفاده شد. دادههای بهدستآمده با استفاده از آزمون ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون به روش ورود مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافتهها: بین متغیرهای اشتیاق عاطفی، شناختی و رفتاری با فرسودگی تحصیلی ارتباط منفی معناداری وجود داشت (01/0>P). همچنین حدود 11% از واریانس مربوط به فرسودگی تحصیلی توسط اشتیاق عاطفی، شناختی و رفتاری تبیین شد. نتیجهگیری: اشتیاق عاطفی، شناختی و رفتاری با فرسودگی تحصیلی ارتباط معناداری دارد. اشتیاق عاطفی بهعنوان قویترین پیشبین فرسودگی تحصیلی محسوب میشود که با افزایش اشتیاق عاطفی در دانشجویان میزان فرسودگی تحصیلی در آنان کاهش مییابد.