نگاهی به سطوح شناختی در مکتب نیترا
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی دانشگاه گیلان، رشت، ایران
2 دانشیار زبان و ادبیات فارسی دانشگاه گیلان، رشت، ایران
3 استادیار زبان و ادبیات فارسی دانشگاه گیلان، رشت، ایران
doi
10.22124/naqd.2020.13868.1785چکیده
یکی از مباحث جدی در حوزه تعامل خواننده و متن، سطح شناختی ادراک و پیشفرضهای اجتماعی و فرهنگی مؤلف، متن و مخاطب است. ساختارگرایان با تکیه بر سطح کانونی و پیشفرضهای زبانی در پارهگفتارها و براساس نظریه معناشناختی به نکات ارزشمندی در شناخت ادراک در قلمروهای مفهومی متن دستیافـتهاند. مکتب نیترا و بهطورمشخص یکی از مهمترین نظریهپردازان این مکتب آنتوان پوپوویچ، نخستین بار درباره نشانهشناسی ارتباط ادبی، ساختار گفتمانی متن و فعالیتهای ذهنی و پردازش معنا از سوی خواننده بحث کردهاند. آرای منتقدان و نظریهپردازان مکتب نیترا در غوغای جنگ جهانی اول مسکوت ماند تا اینکه در حلقه زبانشناسی مسکو، پراگ و بعدها در فرانسه، آلمان و آمریکا به اشکال مختلف از جمله نقد زبانشناختی و خوانندهمحور سر برآورد. این پژوهش در بخش نخست به معرفی مکتب نیترا و مهمترین آرای آن در حوزه ارتباط متن و خواننده میپردازد و در بخش دوم با رصد برخی قلمروهای نظریهپردازان متأخر که با وامگیری از این مکتب به سطوح شناختی شامل: ارتباط، ساختار گفتمانی متن و فعالیتهای ذهنی پردازش، ذخیره و بازیابی اطلاعات دست یافتهاند، توجه نمودهاست. نتایج نشان میدهد مکتب نیترا یکی از مهمترین مکاتب ادبی در حوزه سبکشناسی و تحلیل متون ادبی بودهاست که با دو رویکرد تحلیل کیفی ارتباطات در یک متن واحد و تمرکز بر ادبیات به عنوان یک سیستم جامع ارتباطی، در میان آرای مکاتب دیگر بیآنکه نامی از آن برده شود، مورد استفاده قرار گرفتهاست.