مکانیابی نمایندگیهای فروش در مدل با خیابانهای برابر
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری اقتصاد دانشگاه ارومیه
2 دانشیار اقتصاد دانشگاه ارومیه
doi
چکیده
اغلب تولیدکنندگان با فروش مستقیم به مصرفکنندگان درگیر نمیشوند و محصولات خود را از طریق نمایندگیها و توزیعکنندگان میفروشند. تعیین مکان بهینه و تعداد نمایندگیهای فروش برای ارائه خدمات و یا محصول، از مهمترین مراحل برنامهریزی بنگاهها بوده و از اهمیت زیادی برخوردار است. مدلهای مکانیابی موجود بر پایه فروض سادهای نظیر شهر خطی و وجود یک یا دو نمایندگی طرحریزی شدهاند. هدف اصلی این مقاله مدلسازی نظری مکانیابی نمایندگیهای فروش و بسط مدلهای مکانیابی به روشی است که فروض آن به واقعیات نزدیکتر بوده و بتواند شرایط لازم برای انتخاب تعداد بهینه نمایندگیها و توزیع بهینه مکان آنها را فراهم سازد. بدین منظور از مدل چن و ریوردان (2007) و لیجسن و رجیانی(2013) استفاده شده است. نتایج تحقیق حاکی از این است که تعداد بهینه نمایندگیهای فروش تابعی از تعداد خیابانها، ارزشگذاری مصرفکنندگان برای هر واحد کالا، هزینههای حملونقل، تعداد مصرفکنندگان واقع در خیابان و هزینههای ایجاد نمایندگی فروش است. براساس نتایج، در صورتی که هزینههای ایجاد نمایندگی فروش نسبتاً بالا و هزینههای حملونقل نسبتاً پایین باشد، آنگاه انحصارگر با ایجاد یک نمایندگی فروش در مرکز و چندین نمایندگی فروش در حاشیههای شهر موافقت خواهد کرد. در مقابل، اگر تعداد مصرفکنندگان واقع بر روی هر خیابان نسبتاً کم و تعداد خیابانها نسبتاً زیاد باشد، آنگاه انحصارگر یک نمایندگی فروش در مرکز شهر ایجاد خواهد کرد.
