بررسی جایگاه معرفت افاضهای در فلسفه تربیت اسلامی و تبیین دلالتهای تربیتی آن
نویسندگان
1 کارشناس ارشد، گروه علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه دولتی پیام نور، اراک، ایران.
doi
چکیده
هدف پژوهش حاضر بررسی جایگاه معرفت افاضهای در فلسفه تربیت اسلامی و تبیین دلالتهای تربیتی آن است. ازآنجاییکه هدف اساسی خلقت، علم و معرفت است، این مقاله با روش توصیفی-تحلیلی به بررسی جایگاه معرفت افاضهای در فلسفه تربیت اسلامی و تبیین دلالتهای تربیتی آن میپردازد و به دنبال معرفی آثار تربیتی، موانع و زمینههای دستیابی به معرفت افاضهای است. یافتهها بیانگر این است که معرفت نهتنها هدف تعلیم و تربیت بلکه هدف اساسی خلقت و برترین نعمت پس از نعمت آفرینش است. معرفت افاضهای، نوعی خودشناسی؛ و تقوا، اخلاص و تزکیه نفس از مبانی آن است. این معرفت گاهی بهصورت وحی و گاهی بهصورت الهام و گاهی بهصورت تحدیث است. خودآگاهی، خداترسی، قرآنباوری، گریه تسلیم و خضوع، متانت و بردباری، سکوت، همآوایی گفتار و رفتار، تواضع، تعبد و تقلید دینی از جمله آثار تربیتی آن است. تربیتی که بر اساس معرفت و شناخت به اسم رب پی نهاده میشود تربیتی است که به کمال و نیکبختی و بزرگداشت انسان و نیز گسترش صلح و برادری و وحدت در زندگی او میانجامد.