تحلیل منظومه غنایی ویس و رامین بر مبنای نظریه ایزدان سهگانه ژرژ دومزیل
نویسندگان
1 دکتری زبان و ادبیات فارسی دانشگاه سمنان
2 استادیار زبان و ادبیات فارسی دانشگاه سمنان
3 دانشیار زبان و ادبیات فارسی دانشگاه سمنان
doi
10.22124/naqd.2019.11060.1523چکیده
ژرژ دومزیل با تحقیق در ساختهای اجتماعی و بنیانهای مشترک اقوام هندواروپایی یکی از تأثیرگذارترین اسطورهشناسانی است که توانست مکتبی نوین در این عرصه بنیان نهد. او با طرح نظریه ایزدان سهگانه در اساطیر این اقوام به نظامی اجتماعی پی برد که طبق آن سه ایزد میترا-وارونا، ایندرا و اشوینها (ناساتیاها) با نظر به سه کنش اساسیشان، یعنی حکمرانی روحانی، جنگ و تولید، اداره امور مادی و معنوی مردم را بر عهده داشتند. منظومه ویس و رامین، بهعنوان کهنترین منظومه غنایی بهجامانده زبان فارسی، پیوند خود را با اساطیر حفظ کردهاست و همچون روایات حماسی قابلیت بررسی بر مبنای نظریه دومزیل را دارد. در این مقاله، به روش توصیفی-تحلیلی سه شخصیت برجسته این منظومه، یعنی شاهموبد، رامین و ویس، از این منظر بررسی شده و این نتیجه به دست آمدهاست که این سه شخصیت با توجه به ویژگیها و کنشهایشان با سه ایزد کهن اقوام هندواروپایی مطابقت دارند و متناسب با مضمون روایتی عاشقانه، نمونههای جابهجاشده آنها محسوب میشوند.