طراحی ارزش پیشنهادی در مدل کسب‏ و‏کار مدارس هوانوردی

نویسندگان

1 گروه کسب‏و‏کار جدید، دانشکده کارآفرینی، دانشگاه تهران، تهران، ایران

2 گروه کسب‏و‏کار جدید، دانشکده کارآفرینی، دانشگاه تهران، تهران، ایران

3 گروه کسب و کار جدید، دانشکده کارآفرینی، دانشگاه تهران ، تهران، ایران

doi
10.22059/jed.2023.353387.654117
چکیده

هدف: طراحی ارزش پیشنهادی در مدل کسب‏ وکار مدارس هوانوردی از اهداف مورد نظر این پژوهش است.علم در سیر تاریخی آن ،به سازوکاری درخور، جهت تحقق مرجعیّت علمی با استمداد از نگرش‌های بدیل فلسفی دست یابد.روش: مقالۀ حاضر به صورت مطالعات کتابخانه‏ای و کیفی با روش نمونه‏برداری گلوله‏برفی به صورت خطی و استفاده از ابزار مصاحبه نیمه‏ساختاریافته از خبرگان آموزش در صنعت هوانوردی با حداقل 5 سال سابقه کار مرتبط انجام گرفته است.یافته‌ها: روش اصولی نیروپروری، امنیت پرواز، استفاده از ابزارهای دیجیتال، دسترسی به فرودگاه، دریافت ارزش اجتماعی، اشتغال در داخل و خارج، آموزش عملی، تنوع در زمان‏بندی آموزش، تنوع در هواپیما و سایر زیرساخت‏های آموزشی، ارائه کمک‏های مالی و غیرمالی به دانشجو از جمله‏ ارزش‏های پیشنهادی می‏باشند.نتیجه: آموزش نیروهای انسانی در صنعت هوانوردی از مهم ترین پارامتر های افزایش کیفیت و ایمنی در صنعت هوانوردی می باشد. وجود استاندارد های تدوین شده پزشکی و غیرپزشکی از سوی سازمان‌های هوانوردی بین المللی و هر کشور گواه این ادعاست. در این بین مدارس هوانوردی در کشور ایران از شرایط خاصی برخوردارند. عواملی همچون تحریم، مدیریت ضعیف، زیرساخت نامناسب و تورم باعث مشکلات عدیده‏ای در حفظ کیفیت آموزش از سوی این مدارس گردیده است. متاسفانه به دلیل عدم تبلیغات مناسب و آگاهی جامعه از تنوع رشته های هوانوردی، در برخی از رشته های این صنعت همچون خلبان زمین[1] و نگهداری و تعمیرات و نیروهای اداری این شرکت‏ها با کمبود نیرو مواجه هستند که این موضوع از توزیع نامناسب نیرو انسانی در این صنعت در کشور ایران حکایت دارد. داده های بدست آمده در مصاحبه های نشان از آن دارد که افراد به طور مشترک دارای ارزش های مشترک هستند حال در مرحله انتخاب آموزشگاه بوده و چه در مراحل آموزش عملی و اشتغال باشند.