آسیب‌شناسی فعالیت‌های پرورشی سازمان آموزش‌وپرورش شهر قم در دوره متوسطه اول بر اساس عناصر نه‌گانه کلاین و ارائه راهکاری برای بهبود آن

نویسندگان

1 نویسنده مسئول: استادیار، گروه علوم تربیتی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه شاهد، تهران، ایران.

2 استادیار، گروه علوم اجتماعی، دانشگاه شاهد، تهران، ایران.

doi
چکیده

پژوهش حاضر با هدف آسیب­شناسی فعالیت­های پرورشی سازمان آموزش‌وپرورش شهر قم در دوره متوسطه اول بر اساس عناصر نه‌گانه کلاین و ارائه راهکاری برای بهبود آن در سال تحصیلی 1400-1399 انجام شد. روش پژوهش، توصیفی-پیمایشی و به لحاظ هدف کاربردی می­باشد. جامعه پژوهش شامل مدیران، مربیان پرورشی و دانش‌آموزان دوره اول متوسطه شهر قم که با استفاده از روش نمونه­گیری طبقه­ای تصادفی ساده و برحسب جدول مورگان به ترتیب 140، 130 و 413 نفر به‌عنوان نمونه موردمطالعه قرار گرفتند. ابزار جمع‌آوری اطلاعات، پرسش­نامه محقق­ساخته بود. روایی صوری و محتوایی پرسشنامه به‌وسیله نظرات صاحب­نظران حوزه مربوطه و پایایی نیز با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ 97/0 محاسبه شد. برای تجزیه‌وتحلیل داده­ها از روش­های آمار توصیفی و استنباطی از قبیل آزمون t تک نمونه‌ای، تحلیل واریانس کروسکال- والیس و آزمون U مان ویتنی استفاده شد. یافته‌های پژوهش نشان داد: 1) از دیدگاه مدیران عمده­ترین آسیب­های موجود در فعالیت­های پرورشی با توجه به عناصر نه‌گانه برنامه درسی معطوف به مؤلفه­های «اهداف، مواد آموزشی، محتوا، فعالیت­های یادگیری، زمان اختصاص‌یافته» می­باشد. 2) از دیدگاه مربیان عمده­ترین آسیب‌ها، معطوف به مؤلفه­های «زمان یادگیری، گروه­بندی دانش‌آموزان» می­باشد، و 3) از دیدگاه دانش­آموزان عمده­ترین آسیب‌ها، معطوف به مؤلفه­های اهداف، مواد آموزشی، محتوا، فعالیت‌های یادگیری، راهبردهای اجرا و زمان می­باشد.